Alle berichten van Anneke van Wesel

16 WTC wegkapiteins

Als WTC Made op zondag met drie verschillende pelotons op pad gaat, wordt er altijd een leider van de dag aangewezen per groep. Om die belangrijke rol nog beter uit te voeren, werd bij de toerfietsbond NTFU een trainer ingehuurd om de WTC-ers bewuster te maken van hun taak, om “tips en tricks” te geven zodat een peloton sportief, veilig en gezellig kan fietsen.

WTC Made is de afgelopen jaren flink gegroeid en heeft nu bijna 60 leden. Waar een aantal jaar geleden nog in één groep gereden werd onder leiding van een paar ervaren leden, zijn er nu drie pelotons die zondags ieder huns weegs gaan. Met even zo veel leiders dus.
Maar hoe doe je dat eigenlijk; een groep goed leiden?
De Nederlandse Toerfiets Unie waar WTC Made bij aangesloten is, biedt verschillende cursussen aan, waaronder ook de cursus Koerskapitein.
Afgelopen zaterdag 26 oktober zaten 16 WTC-ers in en vergaderzaaltje van Het Sporttheater om het lijvige cursusboek door te nemen. Trainer Corné Stoop wist de groep goed te boeien door de theorie te onderbouwen met voorbeelden uit zijn eigen jarenlange ervaring.  Met name veiligheid is een belangrijk punt als je met een groep op pad bent op de openbare weg. Hoewel alle fietsers zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen veiligheid, zit je wel in een groep en kan een goede wegkapitein het groepsproces beter laten lopen. Leden willen namelijk sportief de weg op, maar dat is de openbare weg waar ook andere verkeersgebruikers zijn. Daar moet terdege rekening mee gehouden worden vertelde Frank. Hoe kom je over als groep? Hoe maak je de kans op ongevallen zo klein mogelijk?

Na de lunch volgde de praktijk en gingen de cursisten de fiets op.
“Rondje ’t Zand” van zo’n 60 kilometer was de bedoeling. Maar door de regelmatige stops die Corné inlaste, omdat hij toch weer dingen gezien had die beter konden, werd dat niet gehaald. Heel leerzaam, daar waren alle deelnemers het roerend over eens.
Nu zorgen dat de lessen onthouden worden, want het wegseizoen 2019 is net afgesloten. Maar dit gaat zeker volgend jaar zijn vruchten afwerpen zodat de WTC-ers vanaf maart 2020 weer sportief, gezellig en vooral veilig op pad kunnen.

wegkapiteins web

 

Ad van Wesel

Laatste sportrit van 2019

Geheel in stijl met de rest van het jaar blijken van de groep van 26 leden 5 leden met de Sport op stap te gaan, zo’n 20% dus. Dit keer zijn het Flip, Thijs, Peter, John en ik.
We besluiten om een rondje Heusden te gaan rijden richting RVSA in Raamsdonksveer.
Als we het dorp uit zijn, zie ik in de verte de Tourgroep voor ons rijden. Ondanks dat we er redelijk de gang in hebben, halen we die maar heel langzaam in. Maar in Geertruidenberg nemen zij een andere route. Wij gaan via Raamsdonk naar Waspik.
De wind is niet al te sterk en komt voornamelijk uit het zuiden.
We hebben er nog een keer zin in. Vooral Thijs natuurlijk die vooral aan het mountainbiken is maar daardoor alleen nog maar harder door de bochten lijkt te kunnen gaan. John piekt iets te laat in het jaar, hij rijdt momenteel bijna net zo gemakkelijk als Thijs. De andere die doen wel hun beurten mee maar als het kan iets korter. Flip heeft de pech dat Thijs achter hem in het treintje zit. Thijs fietst nog niet zo lang en pikt de subtiele tekenen van Flip, die staan voor “overnemen s.v.p.”, niet op. En als hij dan uiteindelijk overneemt, gaat dat zo hard dat Flip flink aan moet poten.
We halen verschillende groepjes fietsers in die allemaal al op winter-tempo fietsen en verbaasd naar ons kijken als we voorbij komen, niemand doet een poging om aan te sluiten. We schieten dus lekker op.
In Hank aangekomen denk ik aan nog een keer een rondje terugdraaien over de bruggen, anders zijn we wel erg vroeg. Maar het blijft bij er aan denken, want ik bedenk me terwijl we de brug op rijden en kom ook niet op tijd om nog LINKS te roepen. En dus gaan we meteen rechtdoor de brug af richting Dombosch, naar de Ramgatseweg om precies te zijn. Erik Stasse verwelkomt ons zelf aan de deur. Hij had toch maar besloten om even uit te slapen na een feestje, in plaats van op de fiets te stappen.
Ik kijk op mijn tellertje, toch weer boven de 34 kilometer per uur, we zijn in sportieve stijl afgesloten.

Ad van Wesel

Agenda WTC Made:

Donderdag 14 november
Najaarsledenvergadering voor WTC leden
20.30 uur, Hotel restaurant ‘t Trefpunt, Raadhuisplein, Made

 

 

20 oktober: Laatste tocht 2019 alias de Snerttocht

Het was gewoon lekker najaarsweer, licht windje uit zuid, bewolkt met 11 graden.
De sportploeg reed voor dit jaar een laatste rondje op de weg naar Heusden met zes man. De tourders reden met 14′en een rondje Uitwijk en de trimploeg reed met 5 man en 1 gastrenner een rondje Dongen.
Iedereen arriveerde mooi op tijd bij RVSA in Raamsdonksveer om te genieten van heerlijke snert van SED.
Voorzitter Ad van Wesel maakte tevens de eindstand bekend van de opkomst 2019.
Gefeliciteerd Peter!

IMG_20191020_114318 web

 

Meer ritdetails worden vermeld in de fietsverslagen rechts op de homepage.

 

letterslinger-hartelijk-gefeliciteerd

Peter Bastiaansen                  3  december
Jan Lensvelt                             4 december
Kees Marijnissen                   10 december
Antoon Romme                     15 december

 

Omdat WTC Made 3 pelotons heeft met verschillende snelheid en afstanden,
is er veel te kiezen in onze club.

Als je zeer sportief bent dan is de “Sport-groep” je peloton.
Als je minder hard wil maar nog best wel ver dan kun je de “Tour-groep” kiezen.
En als je  (even) niet zo sterk bent, of nog maar net begint met wielrennen of even niet hebt kunnen trainen, dan is het wellicht  de “Trim-groep” waar je bij aanhaakt.

Dus als je zin hebt om in een groep te fietsen,
laat dat dan even weten op info@wtc-made.nl

 

 2019 den hout klein

Sportief afbouwen

Na 2 zondagen met regen waardoor er zelfs niet gefietst werd, is het deze ochtend lekker weer. 15 graden geeft de thermometer aan: korte broeken weer dus, want 15 is voor mij de magische grens. Als we aan komen fietsen in de May centrum zie ik niemand staan.
Waar is iedereen?
Blijkt dat ze bij het Trefpunt zijn gaan schuilen.
Waarvoor? vraag ik me af, ik heb geen druppeltje gevoeld.
Ik kijk de groep eens rond. Naast dat mij opvalt dat sommigen wel erg winters aangekleed zijn, zie ik maar één Trimmer en een onbekende gastrenner die ik niet zo in kan schatten. Het wordt dus rijden in twee groepen. Om de groep ongeveer in tweeën te laten splitsen, zeg ik maar dat we niet zo heel hard gaan rijden.
Peter Verhagen kijkt eens rond en vraagt mij of hij het goed gehoord heeft. Ik knik ja en Peter gelooft het want hij sluit aan. Naderhand komt hij nog wel even naast me rijden om me er nog eens aan te herinneren want het gaat toch weer met een pittige snelheid.
Wat wil je: De WTC kernploeg qua sporters is aanwezig: Flip, Martien, Thijs, John, Frans, Peter en ik dus. We grijpen een van de laatste kansen van het seizoen aan om nog eens lekker door te rijden. Frans had de leidersrol en had een extra groot rondje ‘t Zand bedacht: En dat was dus om Rijen. We zijn dus wel goed aan elkaar gewaagd en pakken allemaal kopbeurten. Ik merk wel dat ik met nog maar hooguit twee keer in de week fietsen, minder sterk word. Maar ik schuil gewoon iets langer en dan gaat het lekker. Bij “de kranen” eet ik mijn banaan op en ondanks dat de banaan een beetje een slechte naam gekregen heeft in de club, merk ik dat hij extra energie levert voor het laatste stuk. Helpt ook wel dat het zuidenwind is en dus laatste deel in de rug.
Met 85 kilometer op de teller draai ik de oprit op. De waterslang ligt al klaar, Anneke heeft haar fiets al schoon gespoten. Zij hebben iets meer modder gezien onderweg dan wij zo te zien. De fietsen drogen lekker op vandaag want ondertussen schijnt het zonnetje lekker.
De harken komen uit de garage want het gazon moet schoongemaakt worden, zo worden nog behoorlijk wat calorieën extra verbrand.

Ad van Wesel

PS: Yp, Martien en rest van familie Huisman: Veel Sterkte toegewenst.

Maar één keer Den Hout

Op de dag dat  een stuk of 30 WTC-leden de kermis in den Hout naar een hoger niveau gaan tillen, zijn er ook een stel die op tijd thuis willen zijn. Marielle heeft daarvoor een goede reden. Ze is jarig en moet ’s middags feesten. Ze blijkt het enige Trim-lid deze morgen die niet Den-Hout-Den-Hout-Den-Hout wil fietsen. Dus er zit niks anders op dan met de verzamelde Sport enTour renners mee te gaan die plechtig beloven haar netjes mee te nemen. Dit alles na het fotomomentje op de Houtse Heuvel. Zo vaak hebben we niet dat er zoveel leden aan de start staan, dat het mooi foto-weer is en dat er bussen van sponsoren PS van Seeters en RVSA (nou ja het zusje; Fluidor) aanwezig zijn. Nog even een vlag geregeld van VEMA Crane en zo kan Annie een mooie foto maken.
De kermisrijders gaan nog even een kop koffie met worstenbrood nuttigen, wij vertrekken met zevenen richting het zuiden want daar komt de wind vandaag vandaan.
We moeten die wel doen met een omtrekkende beweging want de weg is vanaf het Houtse Meer opgebroken. Dus we rijden richting Poolse dreef en pakken de volgende brug.
Dan normale route.
Frans stelt voor een rondje ’t Zand, langs de kranen. Prima. Dat is zo’n 75 kilometer volgens mij dus mooi compromis tussen de 70 van de Trim en 80 van de Sport en Tour die gepland staan. We komen tot twee keer toe een groep van ons tegen die op de kermisroute zitten. We rijden constant rond de 30 kilometer uur, zo kan iedereen lekker mee.
Opvallend vandaag: het peloton bestaat voor 43% uit vrouwen. Dat is nog zelden vertoond en een goede zaak natuurlijk.
Het percentage van de naam Marijnissen onder de aanwezigen was zelfs nog hoger: 57%.

Alles gaat voorspoedig tot Colin een lekker band heeft. We zoeken goed naar de oorzaak en stoppen er een nieuwe binnenband in. High-tech Colin heeft ook een high-tech pompje, tenminste ik heb zo een nog nooit gezien (misschien ben ik low-tech). Je kunt er een gaspatroon in doen maar ook gewoon mee pompen. Dat is maar goed ook want het gaspatroon dat hij vandaag gebruikt, lijkt er weinig zin in te hebben. Met wat prutsen hebben we zo’n 80% druk op de band. Dus toch maar wat napompen. Eigenlijk niet zo gek, want ik had pas een lekke band en 2 patronen opgerookt en kon toen alleen nog naar huis bellen…. Bleek de nieuwe band die ik er in deed ook lek te zijn, wie rekent daar nou op.
Al met al geen record pitstop maar het is lekker weer en iedereen kan even uitrusten.
Bij de Meerberg moeten we weer rechtdoor zoals we ook vertrokken. Maar nu staat er een bordje dat de weg versperd is. Wat overdreven denk ik want vanochtend was er niks te zien. Wat blijkt: De Ronde van Terheijden is vandaag. Als we beloven meteen weer rechtsaf te slaan naar de May mogen we er door. Komt echter net het peloton er aan dus even opletten. Langs de Munnikenhof gaan we met wind lekker van achteren naar Made.
Door al het omrijden staat er toch 80 kilometer op de teller. Maar Marielle ziet er nog fit uit en ze kan een half uur na thuiskomt in ieder geval nog een berichtje typen: “Bedankt voor verjaardagscadeautje” schrijft ze over de rit. Blijkbaar hebben we haar niet te ver uitgeput en kan ze lekker in de tuin haar verjaardag vieren.

Ad

 

Sportief rondje Markiezaten

Koude ochtenden in de nazomer geven altijd reden tot twijfel over de kledingkeuze.
Zo ook deze ochtend. Rond 07.30 uur gaf het kwik 9 graden aan, maar met de verwachting dat het snel warm zou gaan worden, blijft het toch altijd een beetje schipperen. Voor mij werden het dus armstukken….

Eenmaal buiten scheen de zon toch al behoorlijk en was het prachtig weer, dit vond ook zijn weerspiegeling in de opkomst bij het oude gemeentehuis. Ik heb de koppen niet geteld, maar de hoop dat de sport-groep flink wat kleppers zou bevatten, was op z’n minst gerechtvaardigd. Maar helaas, ik had het fout. De ene na de andere potentiële sporter viel af en uiteindelijk bleven we met 5 kleppers over, te weten; Johan, Ad, Flip, Peter en ikzelf.

“Nou ja”, dacht ik, “dan hebben we in ieder geval nog een groepje met tot op het bot gemotiveerde en fanatieke renners !” Maar ook dit had ik fout ingeschat, want voordat we wegreden, had iedereen al een reden genoemd om niet te snel en niet te ver weg te gaan. Flip was verkouden, Johan had al te veel gemountainbiket, Peter wilde geen kopwerk verrichten en ik was wat onzeker over mijn fysieke gesteldheid. Alleen Ad hoorde ik niet.
Hij vond alles goed en had er zin in.

Vandaag zou ik de route leiden en ik had al wel door dat ik nog niet te hard moest roepen waar we heen gingen. Pas toen we bij Den Deel reden, durfde ik openlijk te zeggen dat we een rondje van 106 km. gingen rijden, want dan is er geen weg meer terug. Dit werd Johan ook pijnlijk duidelijk toen hij dit hoorde. “Ik wil hier helemaal niet rijden, ik zit in de verkeerde groep” was zijn commentaar.
Eenmaal ‘en route’ bleek alles toch wel mee te vallen. Lekker het zonnetje in de rug en met een rustig gangetje was het zo slecht nog niet. Bij de Driehoefijzers haalden we de trimgroep in en al pratende kwamen we wat later Zevenbergen voorbij gereden…
“Al pratende”? lees ik dit nu goed? In de sportgroep wordt toch niet gepraat?
Ja toch wel hoor, af en toe moet hier ook ruimte voor zijn, maar niet te lang….

Voorbij Zevenbergen werd dus de gaskraan wat verder opengedraaid en veranderde het geluid van pratende mannen in het geluid van hijgende mannen met druppels zweet aan de neuzen welke alleen nog maar de wielercommando’s “links, rechts, voor en tegen” konden schreeuwen.

Na Zevenbergen werd de weg vervolgd naar Oudenbosch, Kruisland, Wouw en Bergen op Zoom. Na Bergen op Zoom kregen we de wind in onze rug en schoot het flink op.  Bij Essen moesten we onze route wat aanpassen vanwege de zondagsmarkt aldaar, maar al snel zaten we weer op de geplande route richting Schijf. De markt in Essen was overigens niet de eerste markt waardoor we onze route moesten aanpassen. Ook in Kruisland was dit  het geval.

Onderweg bleek dat we niet de enige op de fiets waren, hordes wielergroepen zijn we tegen gekomen. Ik vind het  altijd mooi om te zien hoe populair wielrennen is en hoe divers de personen zijn die deze sport beoefenen. Jong, oud, dik, dun, je ziet van alles rijden.

Rond Etten-Leur werden onze beentjes toch al wel wat vermoeid en ging het tempo naar beneden. Zodra dit gebeurt, hoor je eigenlijk binnen enkele seconden het gepraat al weer terugkomen. De geluiden waren nu gelukkig anders, er werd niet meer geklaagd, maar men was als vanouds weer enthousiast over het weer, de rit, de route en de afstand.
Fijn om te horen, ik heb ook genoten.
Het was weer een sportwaardige rit!

Aankomst Made: 11.40 uur.

Thijs

 

Afgedamde Maas en open bruggen

Hoewel een stuk koeler dan zaterdag, is het vandaag nog een prima fietstemperatuur. Korte broek en korte mouwen dus. Hoewel ik bij de start wat mouwtjes zag en de “jarige Job” Gerard Veekens met zijn windstopper aan zie zitten. Zal de leeftijd zijn. De groep zingt nog een “Lang zal tie leven” voor Gerard en dan gaan de drie pelotons huns weegs.
Wij blijken met zes Sportievelingen te zijn. De bekende koppen  en ik zie tot mijn genoegen dat Johan van Helmond deze keer met ons mee gaat.
Flip is “de vrijwilliger” die ik voorstel om te leiden. Ik dacht aan Oud Beijerland, maar dat is volgens Flip veel verder dan de aangekondigde 90 kilometer dus het wordt “Afgedamde Maas”. Ik heb vandaag als tactiek om eens wat aan warming up te doen. Dus blijf ik lekker bij Thijs in zijn wiel en als Martien overneemt, laat ik dat ook lekker gebeuren. Toch zijn we zo aan de Amerdijk, ze hebben mijn hulp helemaal niet nodig. Dan moeten de spieren maar goed opgewarmd zijn. Johan die graag wat rustig start, heeft zo zijn twijfels over wat hij op zijn tellertje ziet. De Moerdijkbrug over en de Kiltunnel door. In ’s Gravendeel staan allerlei borden voor omleidingen in verband met een evenement maar dat was gisteren of vanmiddag blijkbaar, want we kunnen er gewoon door.
We rijden door richting Maasdam en dan naar Sint Antoniepolder. Daar moet ik denken aan de klassieker “Oerend hard” waarin “de hoender “ aan de kant stuiven, want er zitten een stel jonge ganzen op de weg waar Peter Verhagen en Thijs tussen door knallen en die dan toch ook maar aan de kant stuiven. Dat loopt goed af, want als je zo’n beest voor je wiel krijgt, blijf je niet overend denk ik.
We draaien lekker om beurten op de kop en schieten dus lekker op.
Net voor Numansdorp halen we een groep in die behoorlijk doortrapt.
Ze sluiten bij ons aan. Eentje komt voorin tussen ons rijden, hij verstoort alleen maar ons tempo en als hij ook nog eens tuft zonder rekening te houden met de wind en Thijs vol treft, krijgt hij van Thijs te verstaan dat hij beter wat af kan zakken.
We rijden de bruggen bij Willemstad op. Die bruggen blijven meestal onopgemerkt maar zo niet vandaag, want de eerste brug die we tegen komen staat open en zo ook de tweede.
Ik heb dat nog nooit meegemaakt. Gelukkig zien we beiden al zakken als we aankomen en hoeven we niet lang te wachten. We gaan weer proberen het tempo te pakken.
Een paar jongens sluiten vlot aan , maar dat is niet vreemd want ze zijn van de Metec wielerploeg. Ze laten ons maar doen en slaan af zonder een meter kop gedaan te hebben (gelukkig wellicht).

Nu krijgen we wind mee, langs Oudemolen richting Klundert en dan industrieterrein Moerdijk. Dan valt het mij op dat Thijs er wat minder aan trekt en snel van kop gaat.
Hij blijkt ook maar een mens te zijn, hij meldt aan Flip dat hij “slechte benen” heeft. En het is een bekend gegeven: “als je slecht bent dan rijd je lek”. Dat gebeurt dan ook bij Zevenbergsche Hoek. Ik haal zijn band er af en vind gelukkig meteen het steentje dat de boosdoener is. Thijs heeft zijn nieuwe band en probeert er met zijn mond een beetje lucht in te blazen. Zonder succes en dat is opvallend voor een trompettist natuurlijk. Zou hij dan echt moe zijn? Als de band weer vol is, kunnen we de laatste 9 kilometers afleggen.
Op Strava zie ik naderhand dat er dan nog wat PR’s sneuvelen maar toch zit ik nu een beetje “te harken”. De pitstop heeft me, ondanks dat hij kort was, geen goed gedaan, terwijl Thijs er blijkbaar door hersteld is want hij pakt weer een paar stevige beurten moeten Flip en ik concluderen. Dat is toch het 20 jaar leeftijdsverschil waarschijnlijk.
Via Helkant rijden we de May weer op.
Ik zie Anneke ook net de Lignestraat indraaien dus we rijden mooi samen de oprit op.
Het weer is beter dan verwacht, dus lekker in de tuin een bakje koffie op de gezondheid van Gerard Veekens genomen. Zonder appelgebak, maar we zien op onze Fitbit beiden dat we niet al te veel calorieën verbrand hebben deze ochtend, dus dan is het ook niet echt nodig voor het herstel (maar het zag er wel lekker uit op de foto’s).
Volgende week sla ik een weekje over maar vandaag waren Colin en Frans er niet dus mijn afwezigheid zal dan zonder gevolgen zijn voor het klassement.

Ad

Sportrondje Wijk en Aolburg

Op deze morgen hebben we met WTC Made een inhaalprogramma. De Bijpraattocht die vorige week in het water gevallen is, wordt nu vandaag gedaan. En terecht. Vorige week stonden er maar 4 mensen in de regen aan de start, deze week is het weer zo veel beter dat er 35 wielrensters en -renners aan het vertrek staan.
De Sportgroep mag zich vandaag verheugen met het aansluiten van Willem en vader en zoon Cees en Colin. Tot aan de rustpauze of beter gezegd de bijpraatpauze bij SED in ‘s Gravenmoer, hebben we 2 uur te tijd want William Haanskorf en team verwachten ons om half elf op de koffie.
De acht Sportploegrijders van deze morgen hebben ongeveer dezelfde route in het hoofd als Peter Broeders die de Tourgroep leidt. Daarom vertrekken wij eerst dan hoeven wij later niet die grote groep van 16 voorbij. In het begin gaan we niet zo hard. Even lostrappen ook voor mij na een korte vakantie waarin we vooral gewandeld hebben en maar een kort stukje gefietst,  en dat ook nog eens met elektrische ondersteuning. Ik moet zeggen dat dat voor een rondrit met gids door Porto nog niet zo gek was want het is daar aardig steil en dan hadden ze die groep vast niet zo mooi bij elkaar kunnen houden. Maar al met al dus weer even wennen aan de racefiets.
De Tourclub die ons achtervolgde, had zelfs nog even het idee dat ze ons in konden halen hoorde ik naderhand. Na de Keizersveersebrug gaat het tempo onder aanvoering van Willem echter omhoog naar boven de vijfendertig en klimt het gemiddelde geleidelijk naar een Sportief niveau, zeker als Thijs ons op sleeptouw neemt. Alleen in Waardhuizen remmen we nog even af voor het kerkvolk dat van alle kanten ons parkoers op komt.
Ik had bedacht om via Almkerk en Waardhuizen naar Wijk en Aalburg te rijden. Ik kijk nog eens goed naar de plaatsnaambordjes van de nieuwe gemeente Altena. Die kent maar liefst 21 kernen en is qua grondgebied toch wel even de grootste gemeente van Brabant. Elke kern heeft nu onder de officiële plaatsnaam nu ook de plaatselijk uitspraak op de komborden in de komportalen (zo heten die dingen blijkbaar). Andel wordt dan blijkbaar Ael (uit te spreken als Eèl, volgens het voorschrift). En ons keerpunt heet nu Wijk en Aolburg.
Wat een lekker fietsweertje met een mooie groep. Dat vindt Flip ook en stelt mij voor om er zeker genoeg van te genieten en een stukje om te rijden in de Overdiepse Polder. Ik vind het prima, anders was ik over Sprang en de Moer gereden maar dat is altijd een beetje rommelig. Als Flip de weg maar wijst want dat stukje heb ik nog nooit gedaan. Het is niet zo moeilijk weet ik nu, alleen op het eind even uitkijken met de hekjes die auto’s daar weg moeten houden. Ook Peter en Frans pakken een stuk kopwerk en zo zitten we mooi op schema. Om klokslag half elf draaien we bij SED de oprit op. De Trimgroep zit daar al haar wonden te likken. De Tourgroep vond het blijkbaar ook mooi weer want die reden een stukje om en komen pas tegen kwart voor elf.
We laten ons de koffie en appelpunten goed smaken. Ook de nasmaak is goed, vooral voor de penningmeester want ons oud-lid William Haanskorf van SED laat ons weten dat het zijn traktatie voor de club is, ondanks het feit dat we zo in ledenaantal gegroeid zijn. We maken een foto voor zijn bedrijfsbus en stappen weer op.
De Tour wil graag met de Trim mee zeggen ze. Maar de Trim rijdt liever op eigen tempo. Enkele Tourrijders willen wel met de Sport mee dat laatste stukje naar de May en uiteindelijk zie ik bijna de hele Tourploeg aansluiten. We rijden via de polder van Oosteind en ik probeer een soort compromis snelheid aan te houden zodat het Sportief Touren wordt. Na een half uurtje en met 85 kilometer op teller komen Anneke en ik thuis aan.
Snel douchen en eten want vanmiddag hebben we een gezellig uitje van de Carnavalsstichting met de 4 grote bouwclubs. Tim Verwaters is een van de organisatoren en ze hadden wat moois in elkaar gezet moet ik zeggen.
Dus al met al weer een mooie dag met twee hobby’s die samenkomen. En omdat ik ook nog met een Sint-bestuurslid en zwarte Piet gesproken heb, was het een uiterst efficiënte verenigingsdag.

Ad van Wesel

Beste groeten,
Ad van Wesel

WTC Made maakt tussenstand op

Ondertussen is het wielerwegseizoen al weer over de helft. Tijd om de tussenstand van het opkomstklassement van WielerTrimClub Made op te maken. Peter Verhagen blijkt stevig in de Rode Leiderstrui te zitten.

Al weer 23 ritten zijn verreden dit jaar door de leden van WTC Made. Drie pelotons vertrokken elke zondag in alle windstreken maar met verschillende snelheden zodat er wat te kiezen was. Zin om gewoon aan de basisconditie te werken? Dan sluit je aan bij de Trimgroep. De Tourgroep is er voor iets meer snelheid, maar vooral veel kilometers maken. En de Sportgroep die rijdt zoals de naam al zegt; voor de sportieve prestatie. Het is tot nu toe een jaar met allerlei weersomstandigheden geweest. Er werd een tocht drastisch ingekort omdat het de hele ochtend regende. Maar er werd ook een tocht ingekort omdat het veel te heet was die dag. Het wisselende weer heeft ook gezorgd dat de opkomst meer verdeeld is dan andere jaren. Stonden normaal in de vakantieperiode nog een aantal leden heel dicht bij elkaar; dit jaar staat Peter Verhagen al best een eind voor op de rest. Hij kwam alle keren aan het vertrek en dat zet hem drie ritten en dertig punten los van de nummer twee. Peter is een bekende verschijning in de top van de Opkomst. Zo niet de nummer twee, Colin Marijnissen. Hij is een van de jongere leden, zowel in aantal dienstjaren als in leeftijd. Sinds hij in Made woont, heeft hij weinig verstek laten gaan. Op de derde plek met weer een ritje minder staat voorzitter Ad van Wesel. Hij heeft veel kans om van het podium te duikelen want Frans Marijnissen heeft even veel ritten alleen heeft Ad twee regenpunten meer. Eén vakantiedag van Ad betekent dus dat Frans opschuift naar plek 3. Achter deze kopgroep zit een klein pelotonnetje van mensen met 17 ritten op de teller. Tussen hen zit alleen wat kleine verschillen in regenpunten, maar ze kunnen allen het podium nog halen in deel twee van het seizoen. Erno Haanskorf, Anneke van Wesel, Jacques van Dijk en Wim Rasenberg zijn dus ook nog namen die we in de gaten moeten houden. Afgelopen zondag was het druk aan de start bij het oude gemeentehuis. Dertig WTC-ers plus nog twee gastrijders. Ook de top drie was (natuurlijk) weer aanwezig en kon dus mooi op de foto gezet worden. Eens kijken of dat plaatje in oktober, als het seizoen sluit met de Snerttocht, er nog zo uit ziet.

IMG_20190811_083127