Alle berichten van Peter Broeders

WTC Made koppeltijdrit 28 juni

Na 15 weken, bijna 4 maanden geen WTC clubactiviteiten, was het dan eindelijk zover.
We mochten vandaag als koppels, of in mijn geval als trio, de weg op.
Met 29 deelnemers, 2 jury/tijdswaarnemers, 1 fotografe en 3 vlaggers was er een flinke ploeg op de been in de polder!

Er werd gestart in de volgorde van de vooraf opgegeven tijden.
Het koppeltje Gerard en Annemiek mocht het spits afbijten, voor mij het favorieten koppeltje, ze trainen vele kilometers samen, kennen elkaar door en door, maar toch net niet goed genoeg!
Leo ging op pad met Erno, twee flinke mannen met nogal wat vermogen. De snelheid zat er, ondanks de straffe zuidwester, dan ook goed in met een gemiddelde van ruim 33 km.
Ze zaten helaas toch meer als 8 min naast hun vooraf opgegeven tijd.
Melissa mocht met hare Colin de 3 rondjes maken, helaas haakte ze haverwege af en ging Colin solo voor de hoofdprijs, hij zat er maar 4 minuten naast.
De benjamin in ons gezelschap was de 16 jarige aspirantrijder Pepijn, hij zou met mij op pad gaan. Pepijn is pas gaan fietsen en hoopt in onze club de beginselen te leren. Het was voor hem de eerste keer dat hij met meerderen fietste, want ook Marino was nog bij ons aangesloten. Met 2 ervaren fietsers kon het niet misgaan voor Pepijn. Ik had Pepijn de tijd laten opgeven; 1.15:00 daar gingen we voor. Ook wij fietsten te snel, 4 minuten was het verschil, maar wel een enthousiaste jongen die al uitkijkt naar de eerste tocht met de trimgroep, voelt toch een beetje als een overwinning!
Sprangse Bert was al lekker warm gereden, en ons aspirant lid huisarts Ruud met zijn prachtige skelet outfit gingen voor 1.23 uur. De benen bleken sterker dan ze gedacht hadden, ook een verschil van 4 minuten. Ruud pakt het trainen serieus op, die gaat over een tijdje zijn draai wel vinden in het WTC peloton hoop ik!
Peter Korse was gekoppeld aan ervaren rot Jacques van Dijk; de mannen pakte het rustig aan, drie mooie rondjes van iets meer dan 24 minuten waren toch te snel voor hun opgegeven tijd, alweer een verschil van 4 min.
Maurice en Antoon, twee grote mannen, konden lekker bij elkaar uit de wind fietsen. De snelheid zat er dan ook goed in met bijna 33 km gem. Maar wel weer veel te snel voor het podium !Jantje vormde een koppel met Peter Verhagen, een specialist op vlak rijden van de ronde tijden, en oud winnaar van de bokaal! Dat vlak rijden lukte ook nu prima; 3 rondjes van 21 minuten. Als ge dan 1.12.30 opgeeft en ge vliegt er met ruim 34 km gem. over het parcours mag je de bloemen eg nie mee naar huis nemen mannen, veel te snel!

Thijs ging met Hans van start, twee hardrijders, mannen met een grote motor. Ik weet niet hoeveel keer Hans op kop is geweest, maar als Thijs helemaal op gang is, ben je al blij dat je het leven heb in zijn wiel. Met een gemiddelde van 36,2 km door de polder vliegen, is knap werk. In 1 uur en 2 minuten kwamen ze over de meet, toch nog 2.55 te snel. Maar met deze tijd tijd hadden ze wel de kortste tijd, dat is ook een felicitatie waard; Proficiat!

Marielle had de eer om met Flip van start te gaan, ze hadden er zin in. Rondjes van 23 minuten met een gemiddelde van ruim 31 km.; knap werk Marielle, ik weet niet of ze Flip in de derde helft op het terras ook nog kon volgen? Op de aankomst klokte ze een verschil van 2.53 minuten.

Naast het koppeltje Gerard en Annemiek, waren Ad en Anneke van Wesel voor mij de favorieten voor de overwinning. Gelukkig komen alle voorspellingen niet altijd uit.
Ad en Anneke hebben dit jaar vele kilometers samen door weer en wind gefietst. Dat was ook wel te zien op de foto’s aan de verbeten gezichten en het mooie gemiddelde van ruim 34 km. Helaas 2 minuten te snel voor het podium, maar Ad heeft nu eindelijk wel zijn rooie Leiders-trui mogen showen!

Vader Kees ging met dochter“lief” Rachel voor 37.5 km door de polder kachelen! Ook die fietsen regelmatig als koppel, dus ervaring. Dat was ook te merken met een gemiddelde  van ruim 33 km. Kees had gedacht nog wat sneller te kunnen, als enige waren zij 2 minuten langzamer dan hun opgegeven tijd! Maar wel goed voor de derde plek!
Kefke mocht met aspirant lid John van start. Kevin had de capaciteiten van John goed ingeschat, rondje van rond de 25 minuten en een gemiddelde van iets meer dan 29 km., dan draai je prima mee straks in het WTC peloton, wat kilometers maken met de neus in de wind en dat komt dan “bijna” vanzelf goed! Ze waren door het mooie strakke schema goed voor zilver. En dat mag gevierd worden, is toch niet niks! De trofee mocht deze keer niet mee naar huis, jammer want Monique had er al een plaatsje voor vrij gemaakt!

Dan de winnaars van onze tijdrit, Férse Johnny en Traaiense Twan en toch staat de trofee in de May! Het zal maandagochtend wel extra druk zijn geweest bij AH om de wisselbokaal van Twan te kunnen bewonderen.
Een sterk koppel, ook al stiekem samen heel wat kilometers getraind. Rondetijden van 20 minuten en een gemiddelde van bijna 36 km. en met een verschil van 1.40 (=100 seconden) zaten die twee kleppers het dichts bij hun opgegeven tijd en waren ze dan ook de terechte winnaars!

De prijsuitreiking was op het grote terras bij de Pub, waar op gepaste afstand nog hevig werd na gepraat onder het genot van diverse versnaperingen……
Tot slot was dit natuurlijk niks geworden door de goede excelvoorbereidingen van Ad, de voortreffelijke tijdwaarneming van Piet en Rene, die nu al beloofd hebben er volgend jaar weer te zitten/staan! We hebben mooie foto’s mogen ontvangen van Cees en Lisa. En  dankzij onze vlaggers Wim, oud-leden Jantje en Leo, waren de oversteken veilig. En niet te vergeten onze secretaris Frans die in alle vroegte de bochten netjes schoon had geveegd!

Iedereen bedankt voor de hulp!

Groet,
Peter!

IMG_20200628_090020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC_0557

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_20200628_121743

De eerste clubkilometers zitten er weer op!

Het WTC Made fietsseizoen is weer begonnen, ieder weekend gaan we onze kilometers maken. Van Den Bosch tot Bergen op Zoom, van Gouda tot Beerse. Met onze fietsclub komen we (bijna) overal!
Samen met Leo en Gerard fietste ik deze morgen richting de May waar bij het oude gemeentehuis al een flinke groep was verzameld. Voor het eerst gingen we het fluitje introduceren in de toergroep, dit hadden we geleerd bij de cursus wegkapitein van de NTFU, waar we deze winter aan hadden deelgenomen.
Willem en Sandra hadden aan deze cursus meer dan hun bijdrage gedaan, in onze gedachten waren ze zeker deze ochtend bij ons aanwezig.

Met onze toergroep mochten wij als eerste vertrekken, richting Den Hout telde ik 16 WTC’ers en ene fietsenmaker. Een stevige zondagse wind deed weer zijn best vanuit het zuid-westen. Een beetje beschutting tussen de bossen is dan altijd wel welkom, evenals een paar sterke koptrekkers.
Maurice, Leo, Jantje, Edwin, Hans, Kevin, Kees en Gerard deden hun best om de rest uit de wind te houden. Als onze laatste man hadden we Marino en de man met een fluitje, dat we alleen maar gebruiken als er iemand in problemen is!
Net voordat we bij de windmolens in Molenschot waren, kwam ons de sportgroep passeren, ze namen even een korte adempauze om vervolgens net voor Dorst de gashendel weer open te draaien. Helaas vergaten ze Flip mee te nemen. Ze hadden wel versterking gekregen van Jan R. en Johan zodat ze als eerste aan de brunch konden beginnen.
Een paar minuten later kwamen ook de leden van de toergroep aan bij de Korenbeurs. De eerste kilometers zitten er op, het was weer fijn om tussen de clubmakkers te mogen fietsen.

Tot volgende week, dan kan het echte werk beginnen!

Groet,
Pierre Boulanger.

20200308 brunchtocht (1) web

Einde seizoen

Ook wel de Snerttocht genoemd.
En ook het einde van alweer een fietsseizoen bij WTC Made.
In de May zeggen ze altijd: “Eerst fietsen en dan aan de snert”, en zo’n dag zou het vandaag worden.
Het was lekker druk bij het gemeentehuis deze laatste ochtend van het seizoen. Het weer was ook goed. Dus fietsen zou ik zeggen.
Ons trimgroepje bestond deze ochtend uit 5 leden en Peter als gastrijder erbij. Johan Smits zou ons deze ochtend de weg wijzen. Een mooi rondje met een paar weggetjes die mij niet bekend voor kwamen, maar altijd leuk. Is weer eens wat anders. En dat vooral het gebied buiten Terheijden. Reden we ook nog langs de visvijver via het Munnickenhof richting Oosterhout. Dat alles in een rustig tempo zodat Peter ook goed mee kon komen.
Erno en Johan op kop met mijn persoontje en Peter daar achter en daarachter Erik van de kriezanten en Bertje van de verbouwing.
Door de Seterse bossen richting Dongen. Daarna door de Oosteindse polder om via ’t Fer
het bedrijf van Erik Stasse te bereiken waar de snert al op ons stond te wachten.
De rest van de fietsers waren er al dus het feest kon beginnen. Goeie snert van SED met een heerlijk broodje erbij. Doet een sportman deugd.
Daarna een toespraak van Ad en de prijsuitreiking van diegenen die de meeste punten hadden vergaard met fietsen het afgelopen seizoen.
Dat waren voorzitter Ad op plaats 3, Colin op plaats 2 en Peter Verhagen overduidelijk op de eerste plaats. Peter heeft alle ritten gereden. Ongekend. Dikke proficiat mannen!
Nog eventjes gezellig napraten en daarna weer op huis aan.
Iedereen bedankt voor de gezellige ochtend en natuurlijk ook bedankt onze sponsors
die onze club een warm hart toedragen.
Tot volgend jaar,

Met vriendelijke groet,
De Pakhaas

De tour op weg naar Uittik

Ook de laatste rit van 2019 in clubverband hadden wij als tourgroep weer een mooi clubke bij elkaar van 14 wtc’ers. Een kort rondje van ongeveer 45 km was gepland, tot kwart voor 11 hadden we de tijd om die af te leggen. Als we tijd over hadden, konden we nog altijd ergens een luske aan vast plakken.
We vertrokken als eerste groep richting de Keizersveersebrug. Samen met mijn dorpsgenoot Gerard, die de adrenaline van de lichtjestocht nog in de benen had, hielden we er een strak tempo op na.
Via de Peerenboom fietsten we door Dussen over de Noorderveldseweg om vervolgens de tweede weg rechtsaf te slaan, de Midgraaf. Een rustige weg dwars door het Land van Heusden en Altena. Jantje, Ad, Maurice, Colin en Kevin stuurden ons bijna vlekkeloos door dit gebied. Zo kwamen we dan in Waardhuizen waar we de N322 overstaken en een beetje verder fietsten we door het buurtschap “Eng” om even verder de waterloop de “Alm”over te steken.
Vlakbij de brug over de Alm staat een vervallen arbeiderswoning met een vreemde Duitse tekst. Het waren de laatste stuiptrekkingen van de ingekwartierde Duitse soldaten die tot het einde volhielden, dat “Am Ende steht der deutsche Sieg”. Na de oorlog werd het weggeschilderd, maar is nu hersteld als bewijs dat die Sieg gelukkig nooit is behaald.
Zo kwamen we voor vandaag bij ons keerpunt, in Uitwijk of zoals ze daar zeggen Uittik. Tevens was Uitwijk ook het hoogst gelegen plaatsje, altijd goed voor wat extra hoogte meters.
Vervolgens fietsten we richting Almkerk waar het bij de golfclub al aardig druk was, waarschijnlijk hebben ze daar niet veel leden uit de omgeving, die hebben op zondag andere bezigheden. Zo kwamen we al weer snel langs de A27 uit, dan is het in één streep naar ‘t Veer. Nog een keer de Keizersveersebrug over en stonden we om 5 over half 11 bij RVSA op de stoep. Dan toch maar een extra luske over het Dombosch , er waren er die zelfs 2 rondjes extra aan hun WTC seizoen knoopten.
Tegen kwart voor 11 waren de fietsers allemaal binnen, even daarna kwamen Frans, André, Helene, en de vorige week gevallen Peter. Goed om met deze groep het seizoen af te mogen sluiten.
Na de koffie stond de vader van Erno en William samen met zijn kleindochter de heerlijke snert uit te scheppen, een lekker broodje erbij en de prijsuitreiking kon beginnen.

Onze voorzitter Ad had alle cijfertjes en statistieken over het fietsseizoen paraat. Binnen onze club fietsen we wat af in een jaar tijd, de een is een kilometervreter, de ander gaat meer voor de snelheid. Voor ieder is er binnen onze club een plaatsje te vinden waar hij of zij zich prettig voelt.
De opkomstkampioen van dit seizoen was natuurlijk geen verrassing; Peter Verhagen had een straatlengte voorsprong op onze a.s. vader Colin.
Tot slot dronken we nog een biertje, om iets over 12 uur huiswaarts te keren.

Erik en Tanja, bedankt voor de gastvrijheid, het was weer goed toeven in de prachtige kantine van RVSA!

IMG_20191020_113602 web

Nu maar zien de wintermaanden door te komen zodat we in maart weer in topconditie aan het zoveelste WTC seizoen te beginnen!

Groet,
Pierre Boulanger.

IMG_20191020_113932 web

Tour Afbouwtocht

Ons fietsseizoen zit er weer bijna op, wat gaat het allemaal snel.
Nog één ritje staat ons te wachten, dan kunnen we weer terug kijken op een mooi WTC jaar. Maar afgelopen zondag mochten we, na 2 weken slecht weer, weer op pad.
Mijn dorpsgenoten hadden andere bezigheden deze ochtend, het Houts 12 uurtje o.a. ,
dan maar alleen richting Made.
Bij het gemeentehuis was het bijzonder rustig, gelukkig stonden er al enkele mannen te schuilen bij ‘t Trefpunt. Daarbij stond ook de gastrenner voor vandaag, een kennis van Erno, hij trof het niet echt. Nadat de 7 sportmannen waren vertrokken, bleven er nog 10 mannen en 1 madam staan, bijna allemaal tourrenners.
Ad van Dongen had een mooi rondje voor ons richting de “Kets”, met een bezoek aan de Efteling!
Nog maar net buiten de May was er al de eerste lekke band, niet voor de eerste keer dit jaar kwam die op naam van Colin. Jacques van Dijk riep nog “lek”maar helaas hoorde het niemand, dan maar een telefoontje naar Jantje. Die ziet dat gelijk op zijn garmin, toch wel handig! Vanaf de Bergse brug kwamen ze dan ook terug rijden. Het bandje van Colin stribbelde nog wat tegen, maar na een kort oponthoud konden we dan toch echt richting d’n Berg.
Voor onze gastrenner was het tempo al snel iets te hard. Volgend jaar eens een keertje met de trimgroep proberen, daar ligt het tempo toch wel een stukje lager. Erno stelde voor dat wij maar door moesten fietsen en hun samen wel een rondje zouden fietsen.
Wij gingen met 9 verder, via Keizersveer naar Waspik, Ad hield samen met Maurice en Jantje de ketting strak. Via Waspik fietsten we door de polder naar Sprang Capelle.
Door de regen waren daar de wegen wat smerig. Gelukkig was dat het enige stuk, maar de fietsen waren na afloop toe aan een poetsbeurtje.
We zwaaiden nog toen we voorbij Bert Timmermans fietsten, bij de rotonde Café “de Dreef” ging het richting Kaatsheuvel, links keken we naar de Efteling en rechts naar het Efteling golfpark.
Samen met Colin mocht ik ook een paar kilometer de groep leiden, dat ging via de Moer “café ‘t Maoske” naar de Cola over de klinkers stoempend!
In Tilburg staken we het Wilhelminakanaal over, dat bleek voor Johan Smits een heus obstakel, de beentjes blokkeerden daar een beetje.
We wachtten hem op en Johan nam weer plaats in de groep, dat was helaas voor korte duur. Net voor bij ” ‘t Halve Maantje” op het fietspad naar Rijen kwam bij Johan toch echt de man met de hamer. Het lampje was uit, het theekopje was helemaal leeg!
Johan stelde ons voor om maar lekker door te fietsen, dan kon hij ook op zijn gemak naar de May terug.
Via de Vijfeikenweg en langs het Wilhelminakanaal fietsten we via Den Hout, waar ze mij precies op de afgesproken tijd, kwart over 11, afleverde!
Nog mooi even de tijd om met een sopje de fiets te kuisen.

Zondag 20 oktober staat onze slotsnertrit op het programma;
ik hoop dat we met veel clubleden bij RVSA aanwezig zijn.
Altijd gezellig om iedereen nog een keertje voor de winterstop te begroeten.
Met of zonder fiets, alle WTC leden zijn welkom vanaf 10.45 uur!

Beterschap voor Peter Bastiaansen, die vorige week van zijn fiets is gereden. Schade; een gebroken kuit- en scheenbeen. Wij wensen Peter een voorspoedig herstel toe!

Groet,
Pierre Boulanger.

Van de Kermis in Den Hout naar de Belse kermis in Den Hout!

Cornelius in Den Hout, daar hoort als vanouds de kermis bij.
Maar zoals zoveel tradities was ook de kermis een paar jaar geleden op sterven na dood.
De kermisexploitanten hadden geen zin meer om te komen. Daar moest iets aan gedaan worden, vond de Houtse erfgoedstichting.
Na een paar keer een wielerronde georganiseerd te hebben, waar zeer weinig volk op af kwam, dus ook geen extra inkomsten, liet ik ontvallen dat een tourtocht van Den Hout naar Den Hout wel iets kon zijn.
En als ge in Den Hout met zulke ideeën aankomt dan bende de klos.
Gelukkig stond ik er niet alleen voor. Gerard van Oerle, toen nog Team munne Moat en nu WTC en Sander van Berkel, voorzitter van Velo Amice, samen zouden wij aan die klus beginnen. Het eerste jaar met 2 pelotons met zoveel mogelijk Houtenaren hadden wij bijna 40 deelnemers. Het tweede jaar kwam er al een peloton bij! Vorig jaar telde we 6 pelotons dus bijna 120 deelnemers. Dit jaar moesten we er snel de rem erop zetten anders konden wij het niet meer overzien. Uiteindelijk gingen we met 9 pelotons van start.
Dat betekent ook 9 volgauto’s met op iedere auto 2 personen waarvan eentje om de route te navigeren. Nog een busje voor de bevoorrading onderweg, een banaantje, een snelle Jelle, of de bidon vullen met sportdrank, het is er allemaal!
Voor de start is het gezellig keuvelen op de Houtse Heuvel onder het genot van een bakkie koffie en een worstenbroodje. Iets voor 9 uur gaat de eerste groep van start maar niet voordat onze Gerard een “korte” toespraak heeft gehouden, om vervolgens het woord te geven aan de pastor die ons de zegen geeft en we kunnen vertrekken.
Samen met Peter Verhagen was ik de teamcaptain van groep 1, een Oosterhoutse club “klein verzet” en daar had ik vandaag ook dan maar de ketting voor opgelegd.
Piet Verkooijen, Gerard Veekens, Antoon Romme en Rene van Mook waren de leiders van de groep “Scorpio”; een groep hardlopers die de volgauto van P.S. Van Seeters schilderwerken achter zich hadden. Deze volgauto was bemand met Jantje Sestig en onze Kevin. Wat hebben deze mannen genoten van deze dag. André van Kuijk zat ook in deze groep en kon zo mooi zijn extra batterij in de volgauto mee nemen.
Na vier groepen met een gemiddelde snelheid van om en nabij de 26-27 km, was Jantje Lensvelt samen met Gerard van Oerle de leiders van peloton 5. Die gingen voor een gemiddelde van 28 km. Bij groep 7 hadden we ook 2 WTC’ers als teamcaptain, Willem Avontuur samen met John Haanskorf . Die deden dat perfect, deze groep bestond uit een mix van Madese, Oosterhoutse en Houtse renners. Groep 8 was een echte WTC groep met Maurice van der Ven aan het roer en zijn ploeg met 15 clubgenoten. De laatste groep waren de hardrijders, daar hebben wij er ook wel een paar van in huis. Martien  was de enige die daar onze clubkleuren hoog hield; met een gemiddelde van 37 km. over een parcours van 144 km. is dat echt knallen van het begin tot het eind. Eens kijken of er volgend jaar nog meer zijn die zo willen vliegen!
Na 45 km. hadden we bij de gevangenis in Wortel de bananenstop en tijd om de bidon bij te vullen. En helaas een eerste uitvaller uit onze groep. Nooit leuk als er iemand moet afstappen.

den hout 2019
Traditiegetrouw maken we bij het keerpunt in Den Hout in Bels een foto van de groep als bewijs dat we er daadwerkelijk geweest zijn. Ook in het Belse Den Hout was het kermis, het was dan ook een ritje van Kermis naar Kermis.
De wind stond erg gunstig voor ons, vanaf het keerpunt lekker windje in de rug.
Wel oppassen dat het dan niet te hard gaat, dus regelmatig de rem erop.
We reden via Zondereigen, het Belgische dorp waar Guido Belcanto een prachtig nummer over zong; hij wil daar begraven worden met zijne kop in België en zijn kont in Nederland.
Vervolgens reden we Nederland weer in, op weg naar Ulicoten waar de koffie al stond te pruttelen en de de appeltaart al op de bordjes lag. Als laatste stond de man met de slagroomspuit in de aanslag; het liep daar als een trein.
Na de koffiestop komt het pas, de kilometers beginnen bij velen te tellen, zeker in de buurt van Gilze, richting Molenschot. Daar ligt de magische grens van 100 km. en zoals gewoonlijk zijn de laatste loodjes het zwaarst. Dit jaar konden we geen gebruik maken van de Bergsebaan en mochten we van wielerclub Terheijden ook niet over het Munnikenhof. Dan zat er niets anders op om via Vrachelen langs het kanaal naar de Vijfeikenweg te fietsen. Niet de mooiste route helaas, volgend jaar vast beter!
Aan de finish stond er een welkomstcomité klaar met een verse oliebol en een munt om de dorst te lessen.
Dat hadden de WTC’ers goed begrepen; wat hadden ze een dorst. Het duurde toch ff voordat die dorstige kelen gelest waren. Om het kermisgevoel te hebben, gingen er nog een aantal de botsauto’s in en in de schommels om het zeil te kunnen raken!

Voor alle WTC ‘ers; hartelijk dank voor jullie gezellige bijdrage en zeker voor onze volgers, Wim, Kevin en Jantje.
Ook grote dank aan onze sponsoren, P.S. Van Seeters en RVSA voor de ter beschikking stellen van hun auto’s.
Ik zou zeggen tot volgend jaar!

Groet, Pierre Boulanger.

 

Dinteloord trim

Fietsje klaar, bandjes op spanning, reepje en banaantje achter in shirtje en helmpje op.
En weer op naar de May. Fietsen geblazen. Afgelopen week een beetje rustig aan gedaan.
En nu met ons trim groepje een lekker rondje Dinteloord rijden.
Mr. Garmin himself als leider en Pantzerwagen Antoon op kop van ons groepje.
Deze ochtend waren mij met 7 mannen en Marielle die zich een mooi strak pakske van de WTC had laten aanmeten. En dat door kledingman Flip.
Onder mooie weersomstandigheden ging het in een (voor onze begrippen) mooi tempo via
Wagenberg en Zevenbergen door de polder richting Hazeldonk.
Daarna over het bruggetje naar Standaardbuiten waar wij op initiatief van Rene een stukje van de geplande route afweken omdat we daar met een beter wegdek te maken hadden.
En dat was zo. Hier ging het een stukje langs de Dintel naar Dinteloord. Mooie omgeving hoor.
In Dinteloord aangekomen na de goede route weer opgepakt te hebben was er een wegversperring. Wat nu? Er kwam een vrouwke aangelopen die wel wist hoe wij het beste konden rijden om via een ander weggetje weer terug te komen op de goede route. Wim had mevrouw vriendelijk bedankt en had haar beloofd een bloemeke op te sturen. Ik zei nog tegen Wim doe dat maar niet want je weet niet waar je uitkomt.
En inderdaad, het was een pad waar je nog niet een boer met een strontkar getrokken door
twee Friese volbloeden over heen zou sturen. Maar wij dus wel. Gaten en kuilen, hotsen en botsen, de wegen van Parijs Roubaix zijn er wielerbaantjes bij vergeleken.
En dat over 2 kilometer. Man man man toch. Wat een gruwel zo op de zondagmorgen.
Iets verderop zag ik nog een vrouwke achter een boom staan. Het zou toch niet….. Nee natuurlijk niet. Die was al lang weer thuis waar ze rollebollend met haar man achter de sofa lag te schuddebuiken van het lachen om die sukkelaars uit de May. Blij dat we geen stukken hadden en geen smidse in de buurt.
Maar we zaten wel weer op de juiste weg. En daar gaat het om.
Op weg naar Willemstad. En dat via Anthoniegorzen. Daarom kent Antoon de weg hier zo goed. Ik kom hier vaak zegt hij. Dat moet ook wel. Stukje door het altijd mooie Willemstad om daarna de dijk van de Tonnekreek naar Noordschans aan te houden.
Het was intussen lekker op temperatuur gekomen en dat doet de mens goed.
Mooi weertje om gezellig te fietsen en bij te kletsen.
Via een ommetje na Noordschans kwamen wij aan in de Klundert.
En hier was een stop gepland. Piet en ik hadden hier afgelopen week een prima koffie adres gevonden met heerlijk appelgebak. En Gerard K. wou ons trakteren op koffie met gebak. En dat alles bij gastvrij Het Tolhuis.
Dit adres is gewoon een aanrader. Horeca zoals het moet. Aandacht voor de klant, gastvrij
en nette prijzen. Waar voor je geld. En…… een supermooi terras.
Wim vertelde nog wat anekdotes uit een ver verleden waar nog hartelijk om gelachen werd. Daarna was het tijd om het laatste stuk naar huis te rijden. En dat ging via de bekende weg terug naar Zevenbergen, Langeweg, Wagenberg en dan de May.
Was weer een top ochtend.
Gerard Koops nog naar huis gebracht in den Berg en daarna zelf Oosterhout weer opgezocht.
Marielle, Gerard, Piet, Rene, Antoon, Wim, Andre bedankt voor de leuke ochtend en rit.

Met vriendelijke  groet,
De Pakhaas.

Druk weekend!

marino

Het was een bijzonder druk weekend, vrijdagochtend liep de wekker al om half 6 af.
Rond 8 uur stonden we met 13 WTC’ers in Elburg in een grote feesttent te genieten van een heerlijk schippersontbijt met champagne! Rond half 10 mochten we aan boord van onze “botter” om even later de haven van Elburg uit te varen richting het Veluwemeer. Intussen waren wij als ervaren zeelieden goed bezig. Erno had het roer overgenomen en Marino hees de zeilen, en ik hield de voorraad drank koud.

erno
De “botterrace ” kon beginnen, een prachtig gezicht die grote zeilschepen, iedereen was daar echt aan het genieten. Een stuk of 50 boten namen deel aan deze wedstrijd, onze sponsor Vema Crane, Rob van Oorschot had 2 boten in de race. De ene met “sportmensen” de andere met Spaanse gasten van Rob en Frans.
Na een harde wedstrijd was de helft zeeziek, of dat nu kwam door het wilde water, de hoge golven, of door de drank, zal voor altijd een vraag blijven.
Rond 4 uur kwamen we de haven van Elburg weer in varen, wederom een prachtig gezicht. Nog een paar drankjes om dan naar de prijsuitreiking te gaan. Spannend of wij of de andere boot van Rob gewonnen had.
Helaas, wij waren als 16e over de finish gekomen, de “Spaanse boot” rook steeds de overwinning, maar met de haven in zicht werden ze nipt voorbij gestoken.
Mocht allemaal de pret niet drukken, Rob en Frans namen ons ook nog mee uit eten om de dag mooi af te sluiten.
Iedereen had genoten van een bijzondere dag, en zeker voor herhaling vatbaar!
Bedankt Rob!
Tegen 11 uur waren we weer thuis, maar ook zaterdagochtend had ik met Gerard een afspraak met 2 mannen om Den Hout – Den Hout te verkennen voor 2 team captains.
Het was een pittig rondje met een bijzonder vervelend windje. Veel tijd om uit te rusten werd mij niet gegund, de kleinkinderen stonden opa al op te wachten, maar dat hoort er ook bij en ook dat is genieten.
Tegen achten was de rust weer gekeerd en kon ik met de beentjes omhoog.

Zondag stond er weer een clubrit op het programma, aangezien ik in het opkomst klassement gelijk sta met ons Jantje, kan ik het niet veroorloven een rit te missen.
De accu was weer een klein beetje opgeladen.
Samen met Leo kwamen we bij het oude-gemeentehuis aan.
Volop volk, ook Maurice en Willem die hun tourke naar Den Hout nog een keertje wilde verkennen. John en gastrenner Jordi gingen voor de volle 120 +. Wij zouden ze tot op de grens bij Ulicoten begeleiden. Via Baarle-Nassau fietsten we over een voor mij nieuw viaduct naar Alphen, stukske Bels lijntje om dan via de meer bekende wegen achter Chaam naar Gilze te fietsen. Bij mij was intussen het tankje wel leeg, dan zit er niets anders op dan volgen en of ze dan over Molenschot, Traaie of Dongen fietsen, het zal wel.
Tegen half 12 konden de raceschoentjes uit, helmpie af en heerlijk ontspannen van een druk weekend. Het valt nog niet mee als pensionado om je te vervelen!

a.s. Zondag staat de tourtocht Den Hout – Den Hout – Den Hout op het programma
voor diegene die hebben ingeschreven ( stuk of 30). Ook daar hopen wij wederom een mooie dag van te maken.

Groeten,

Pierre de boulanger

Strijen

Alweer 30 man aan het gemeentehuis. Wat een opkomst. En wat een weertje.
Beetje fris, af en toe zon en droog. Wat moet een fietser nog meer?
Piet had weer voor een mooi rondje gezorgd voor de trimgroep. Het zou ons richting
de Hoekse Waard voeren, is weer eens wat anders.
Ik moet zeggen dat het een gebied is waar ik nauwelijks de weg ken, maar mijn Garmin
wel. En dat zonder blikken of blozen.
Onze eigen Tony (Antoon) Martin zette zich gelijk op kop om daar vandaag niet meer af
te komen. Gewoon een klasbak.
Met de wind op kop ging het naar Lage Zwaluwe om even later de Moerdijkbrug
over te steken. Even verderop de Kiltunnel doorgefietst. Hier moest ik toch wat meters
prijsgeven door het geweld op kop van de groep. Maar in de afzink kon ik het weer goed maken. Vervolgens trokken wij door het mooie natuurgebied tussen Mookhoek en Strijensas. Dat is gewoon genieten.
We kwamen ook nog voor een gesloten hek te staan maar ook daarvoor had Piet natuurlijk een oplossing. Gewoon een ommetje gemaakt en in no time terug op de route.
Vandaag deden ook Johan, Piet en Rene een flinke duit in het zakske om Antoon
te steunen bij het kopwerk. Goed bezig mannen!!!!
Na de lus door de Hoekse Waard terug via de andere kant van de Kiltunnel.
Daarna via de Tweede Tol nog een stukje van de Biesboschroute meegepakt om
even later weer de Moerdijkbrug over te fietsen.
Via het Hoekske, Zevenbergsche Hoek en de voormalige Drie Hoefijzers ging het via Wagenberg terug naar de May.
Weer een mooie rit onder de bezielende leiding van Mr Garmin himself.
Bedankt Piet en alle fietsers voor de gezellige ochtend.
En Gerard nog een dikke vette proficiat met je 35e verjaardag klepper.
Pak er alsnog eentje op jouw gezondheid. Proost!!!!!

De Pakhaas.

Plakken en kopiëren

Het was op deze zondagochtend wat frisjes, ik zag al veel armstukken, weer een drukte van belang!
Ondanks dat onze voorzitter Ad met Anneke er een weekend op uit zijn getrokken, dat Frans in zijn favoriete vakantieland zijn kilometers maakte en Maurice, Willem en Sandra waren aan het genieten van “Vlaanderen mooiste”,  stonden er bijna 30 leden klaar voor hun rondje.
Piet was de eerste die zijn trimploeg, bestaand uit 9 mannen, op sleep nam richting de Hoeksewaard. Een mooi clubke en een prima leider!
Hierna bleven de sport- en de tourgroep nog staan. Ik had voor de tour een rond je naar het noorden in gedachte. Die had ik ook aan de gps lezers doorgestuurd. Thijs had het plan om met de sport een rondje “Markiezen” te fietsen, het groepke voor Thijs was wel erg klein deze keer. In goed overleg,deden alle partijen wat water bij de wijn en gingen we gezamenlijk op pad, niet naar de “Markiezen” en niet naar het noorden.
We kwamen overeen om het rondje van vorige week nogmaals te fietsen, dus een kwestie van plakken en kopiëren.

Met dit verschil dat we niet gezongen hebben voor Gerard, terwijl er toch ene Gerard de dag ervoor zijn verjaardag gevierd had. Nog gefeliciteerd Bergse Gerard!
De hoofdrolspelers waren vandaag ook iets anders samengesteld; nu waren Flip, Thijs, Peter V, Johan, Ad, Marino, Sharelle, Rachel, Erik, Tim, Colin en Kees van de partij.
De andere 6 waren er vorige week ook bij, voor mij een makkie met zoveel route kennis in de groep.
Het gedeelte tot Oudenbosch kwam vrijwel overeen met de wegen die ook Thijs in zijn hoofd had zitten. Nog mooier was het dat we bij Oudenbosch bij een groep aanpikten genaamd “TC de Markies” . Even googlen naar die club, die ook hun verslagen snel op hun site plaatsten. Die mannen fietsten een toertocht waarvan wij ook een heel stuk de pijlen konden volgen maar bij Kuivezand misten zij de afslag door “Jantjes, tunneltje”. Zij waren de route kwijt en wij genoten van de duidelijke pijlen tot voorbij Roosendaal! De pijlen verwezen ons ook over de Langedijksestraat, zodat het rondje nog mooier werd!
Daarna was het appeltje, eitje richting Schijf en Etten-Leur en weer stuurden de kopmannen de groep over de verschrikkelijke Schuivenoordseweg naar het nog drukkere Traaie. We moesten ons daar door het verkeer en de mensenmassa wringen om het Munnikenhof op te kunnen draaien. Volgende keer toch rechtdoor, hoor.
Weer brachten ze Leo en mij netjes naar Den Hout om nog lekker van de zondagsrust te genieten!

Tot volgende week zondag,
groet Pierre Boulanger.