Maandelijks archief: maart 2017

Willem’s Tocht

20170326 B blauwe meer web

Ik dacht zo bij mezelf; toch maar een bietje helpen die Willem. Nee, niet met het strikken van zijn veters, maar hem helpen met de rit.
Met de vrachtwagen is het geen probleem voor Willem, maar als je hem op de fiets naar Blauwe Sluis stuurt zal hij waarschijnlijk in Irnsum (Fr) uitkomen.
Dan maar gezellig met Willem op kop vertrekken. Lekker leuteren, wind happen en kilometers maken.
Wij waren in gezelschap van nog 13 anderen wat toch weer een aanzienlijk peloton maakte.
Slingerend door de bossen togen wij richting de Seterse Hoeve. Hier de weg overgestoken om de stenen van de Steenhovensebaan aan te doen. Vele gezichten betrokken. Het is niet aan iedereen gegeven om er flink over te jassen. Of je bent te licht of te zwaar,
of je bent blond of zwart, zo heeft iedereen een rede om er op te schelden. Maar dat maakt het ook zo mooi. Op de stenen daar is de koers geboren. Daar zijn de stoempers geboren en groot geworden.
Na deze eerste strook verteerd te hebben, ging het naar de Cola in Dongen. Daar lag iets verderop de 2e strook voor vandaag.
Met Antoon en Kees M. was het een peulenschilletje. Maar vloeken werd er zeker ook hier gedaan.
De dames lekker weggedoken achter de brede ruggen van de mannen. Ook Bakker Peter zorgde er mede voor dat Willem de goede richting uit bleef rijden. Ik had mij intussen tot de achterste regionen uit laten zakken. Lekker ouwehoeren met Marc en Erik.
Nadat wij ons doel het Blauwe Meer gerond hadden en enkele slagbomen voor de jaarlijkse paddentrek hadden ontweken, ging het via het Efteling Hotel naar de Moer.
Het bleef toch nog steeds aan de frisse kant en sommigen onder ons hadden last van kouwe tenen. Een goede reden om er nog een flinke lap op te geven. De gashendel werd af en toe flink opengetrokken, dus werd het flink aanpoten.
Willem was niet uit de eerste rij weg te slaan. Maar ja wat wil je als leider? En het bleef goed gaan. Peter had ook nog een paar weggetjes gevonden voordat er ergens in een afgelegen polder lek werd gereden. Rachel lek. Zij niet maar haar band stond plat. Net nieuw. Verbouwereerd stond ze er bij te kijken. En te rillen van de kou. Maar Erik en Ypke waren er als de bliksem bij om haar weer snel op pad te helpen.
Langzaam begon er ook een zonnetje door te breken en….. Oosterhout kwam in zicht.
Een goede reden om afscheid te nemen van iedereen en na een gezellige huiswaarts te keren.
En daarna de zetel opgezocht een Paterke erbij en Den Greg in een bloedstollende finale Gent-Wevelgem zien winnen.
Wat kan het leven toch mooi zijn. Willem bedankt kerel en ook de rest.

Gr De Pakhaas.

Rondje vrijwilliger A 26 maart

Op deze eerste dag na ingaan van de zomertijd, is mooi weer voorspeld.
Inderdaad, het zonnetje schijnt als we bij het oude gemeentehuis aankomen maar het is nog maar een graad of 5.
Vandaag staat bij de A een rondje van een vrijwilliger op het programma. Al van een afstand zie ik mensen dringen rondom Flip. Iedereen wil zich opwerpen als vrijwilliger en heeft een rondje voorbereid. Ik moet me er toch maar eens even mee bemoeien als voorzitter en om de lieve vrede te bewaren besluit ik dat Flip leider mag zijn. Dan hoef ik niet te kiezen tussen al die anderen.
Vanwege de wind uit het Oosten stelt Flip voor om via Heusden naar de afgedamde Maas te rijden en dan langs Andel, Ewijk en Werkendam naar huis. Klinkt goed.
Flip heeft er duidelijk zin in want hij heeft zijn kuitbroek aan in de hoop dat zijn benen al wat zullen bruinen. Helaas kruipt de zon net na negenen achter een dik wolkendek en in plaats van bruin zie ik dat ze blauw zien van de kou.
Met een peloton van 10 WTC-ers plus gast Jan de Been, rijden we dus tegen de wind in.
De ketting van Erik van der Hoeven slaat over en hij overweegt een andere fiets te gaan pakken. Maar nadat er wat aan de derailleur is gedraaid, gaat het al beter.
Tijdens de volgende stop, voor een lekke band van Jan Lensvelt, wordt de afstelling geperfectioneerd. Nu slaat de ketting niet meer over maar het wordt snel nog erger, hele fietsen slaan over. We krijgen namelijk  de wind vol op kop en Paul Sedee probeert een treintje rond te laten draaien om de inspanning wat te verdelen. Het treintje hapert nogal want verschillende wagonnetjes sparen zich blijkbaar voor de finale.
Paul zingt steeds hetzelfde bekende liedje; “met z’n allen” waardoor hij al snel de bijnaam Hennie Huisman krijgt. Er sluit een buitenstaander aan die heel lang met ons mee gaat en gemakkelijk op kop kan rijden, maar dat werkt dus ook niet, die was weer te sterk. Iedereen is blij dat we afslag Wellseind zien, want dan hebben we de ergste wind gehad. Op de dijk richting Poederoijen is het oppassen geblazen. De verschillende kerken gaan net uit en die worden daar nog goed bezocht en die mensen zijn nog zo vol “vertrouwen in de Heer” dat ze niet hoeven kijken of er verkeer aan komt. En het gaat inderdaad goed  en zonder dat we hoeven te vloeken gelukkig want dan hadden ze meteen weer rechtsomkeer kunnen gaan.
Net als vorige week is het rijden met wind (schuin) van achter nog zeker zo inspannend.
Bij Giesen eet ik mijn banaan op voor extra energie. Het is echt koud want het is net of ik een ijsje eet uit mijn achterzak. Maar het helpt wel. Na Werkendam blijkt dat de anderen toch wat verder in vorm zijn dan ik (en een paar jaar jonger, zou het daar aan liggen?), na Werkendam moet ik even passen. Jan de Been gelukkig ook dus ik doe net of ik op hem wacht. Niemand die dat door heeft en dat wil ik zo houden. Paul Sedee heeft het gezien en pikt Jan en mij op en de groep wacht even.  Goed gegroepeerd rijden we naar De Hank om Jan even thuis te brengen. De Keizersveersebrug is geen probleem met deze windrichting en zo karren we naar Made waar we na 92 kilometer de teller stil kunnen zetten. Gemiddeld 31 is niet zo hard, maar ik merk aan de benen dat ik goed getraind heb.
Weer wat kilometers richting de duizend die ik nodig heb om lekker te gaan rijden. Volgende week ben ik op de helft. Vrijwilligers bedankt.
Volgende keer gaan we loten heb ik besloten.

Ad

 

ROND BREDA, zondag 19-03-2017 B

Op weg van Fer-May bedacht ik me dat de geplande 74 km voor vandaag volgens het rittenoverzicht nog wel ‘ns kluifje zou kunnen worden: pffffff ………. wat ’n wind!

Nou ja, daar worden we groot en flink van, hopelijk blijft ’t wel droog.
Aangekomen in Made trof ik daar fotograaf Peter en Jan. Zij hadden zich opgesteld zijkant gemeentehuis, lekker beschut.Jan vertelde over de donderdag jl. -met select gezelschap, waaronder Geraldinjo- gereden tocht.
Wat ’n goede benen had Geraldinjo, toen …!

Meer fietsliefhebbers volgden, maar de uiteindelijke opkomst lag toch aanzienlijk lager dan die van de voorgaande 2 zondagen. Er kwam ook nog ’n telefoontje van John: of A even wilde wachten, hij stond met pech onderweg.

Tijd voor Piet, vandaag leider B, voor enkele instructies:
niet door rood rijden, niet met 3en naast elkaar en wat betreft de richting:
1 fluitsignaal is linksaf, 2 fluitsignalen rechtsaf.

Met de zwagers Piet en Antoon op kop, vertrok B in bijzijn van Willem, Jacques, Erno, Yp, Wim, Johan S., Anneke, 2 voor mij tot dan onbekende personen en ondergetekende. Op enig moment had ik het genoegen om naast een van de twee voor mij “nieuwelingen” te mogen rijden. Jeetje …… wat ’n grote fiets. Gokje naar framemaat gewaagd: 66??? Nee, 68!
Was nog niet eenvoudig om aan te komen. Maar toch geslaagd. Fraaie Cannondale, waarvan ook de kleurstelling het goed zal doen bij onze clubkleding. Mooi debuut (waaronder het nodige kopwerk) gemaakt, Maurice.

Geldt overigens ook voor Antoon: al 3 zondagen op rij heeft hij laten zien dat het met vorm en moraal wel goed zit. De andere “nieuwe” medefietser heeft voortijdig ons gezelschap verlaten. Leider Piet had de wind er goed onder en het peloton volgde braaf.

En toen ………. Op de Bavelseweg: Johan S., die net voor mij reed, sukkelde de berm in, maar viel gelukkig niet en plots stonden we allemaal stil. Anneke pech, lek voor. Good old Yp wierp zich meteen op om een lesje bandje wisselen te geven. Nog voor we onze rit konden vervolgen: lek, Anneke! Reserveband bleek ook lek te zijn.
Missertje van de baas??? Hoorde ik dat nou goed, woorden met die strekking?
Behulpzame Johan (zo ken ik hem ook maar al te goed van de 80 vd L) haalde een nieuwe reserveband tevoorschijn en spoedig konden we weer verder.

Bananentijd!

Ai …… m’n favoriete taaikorstje tegen het asfalt. Tegelijkertijd blij dat het niet een van ons betrof! Voorval deed me overigens denken aan ’n tocht van vorig jaar, waarbij Anton, tot voor kort onze penningmeester, op vergelijkbare wijze zijn bankpasje verloor. Heel jammer dat we Anton als clubgenoot moeten missen, maar vanzelfsprekend alle begrip voor de door hem gemaakte keuze.
Bijna terug thuis -niettegenstaande enig gesputter uit de achterhoede- nog een extraatje.Als gevolg van enig geslinger en de straffe zijwind dreigde ik nog even de aansluiting met de groep te verliezen. IJzeren Willem had ’t in de gaten en heeft zich over mij ontfermd. De combinatie van zijn turbo-dijen, enige oergeluiden en alle energie uit de tank bleek meer dan ruimschoots voldoende te zijn om heel snel bij te zijn. En zo kwam uiteindelijk via Helkant, Made weer in zicht.

Daar viel de groep snel uiteen, ieder terug naar z’n eigen honk. Dank Piet, voor de prima voorbereiding en leiding van deze mooie tocht rond Breda (Dorst, Bavel, Ulvenhout, Galdersche Heide, Prinsenbeek, Zevenbergse Hoek).

En dank natuurlijk ook aan alle andere fietsmaten voor de gezelligheid!

22 Annemieke Rensen

Anne-Mieke

Rondje 85 km had ook echt niet ge-Hoeven

Na 12 dagen China en een opgelopen verkoudheid die de longen laat reutelen,
had ik zo mijn twijfels deze zondagmorgen. A of toch maar B?
Het langst wat ik dit jaar gefietst heb, is namelijk de ontbijttocht van 45 km. en dan
is de 85 km van het geplande “Rondje Hoeven” met deze wind van windkracht 5 misschien wat veel van het goede. Maar ik besluit toch voor de A te gaan.
Leider Frans heeft echter blijkbaar ook weinig zin om eerst anderhalf uur tegen de zuidwestenwind in te zwoegen en stelt spontaan voor om wat meer beschut te rijden.
Ik vind het niet erg ;-) .
Terwijl de B al vertrekt, wachten wij nog even op John Haanskorf die een lekke band aan het repareren is. Hij blijkt slachtoffer geworden van vandalen die een bushokje in elkaar getrapt hebben en het glas dat daarbij vrijgekomen is, blijkt toch niet zo goed te zijn voor bandjes. Het is zeker niet zo dat John, zoals de wielerwijsheid zegt, lek gereden heeft omdat hij niet goed rijdt. Tijdens deze ochtend blijkt hij wel heel sterk uit de winter gekomen te zijn. Beter dan ik, moet ik toegeven.
We rijden richting ’t Zand dus veel wind schuin van voren om te beginnen.
Ik rij minimaal op kop om eerst maar eens te kijken hoe de motor het doet met half verstopte carburateur en dus niet veel zuurstof aanvoer. Als ik wat te lang op kop rij,
komt Flip naast me en tikt op mijn rug; “naar achteren”, speciale instructies van Anneke gekregen, geeft hij toe.
We trappen lekker maar niet overdreven door.
Bij ’t Zand is een van de eerste outdoor ruiterevenementen van het jaar aan de gang.
Er is zowaar een oxer dwars over de straat die de boel compleet afsluit. Een hindernis die paarden wellicht vlot nemen maar wij moeten door de berm en sommigen gaan er onderdoor. We halen een paar groepen in dus het gaat best wel lekker.
Ik tel een beetje af moet ik toegeven. We zijn op de helft denk ik, als Frans er niet nog iets onverwachts aan gaat plakken. Dat blijkt hij niet van zins. Hij vertelt dat het vorige week te ver was dus als hij nu wat korter doet, dan is het gemiddeld weer goed.
Goed bedacht Frans, ik stem in want begin toch wel te voelen dat de benen het te verduren krijgen. Met de wind nu schuin van achteren voelt het wat beter aan, maar ik fiets al bijna 40 jaar dus weet dat juist met wind in de rug je er flink doorheen kunt zakken. Dus zuinig rijden in Slingerdreef en van Bavel naar Dorst.
Het blijft droog en het is buiten de wind eigenlijk lekker fietsweer.
Het is pas op de Teraalsterbrug dat ik echt moeite krijg en bij de traditionele “snok” naar het plaatsnaam bord “Den Hout” moet ik even laten lopen. Ze wachten natuurlijk keurig, zo zijn ze bij de A en in Den Hout sluit ik weer aan.
We rijden nog wat om want we brengen John nog een stukje weg. Waarom? Mij een raadsel met zulke benen, maar in de groep is het goed overleven.
Zo rij ik moe maar voldaan na 72 kilometer weer Made binnen.
En ik denk; 85 kilometer had voor mij vandaag ook echt niet ge-Hoeven.

Ad

 

Rondje Willemstad met de A.

Kinderdijk (2) johnny

Omdat ik vorige week helaas de ontbijttocht gemist had, was dit mijn eerste WTC rit dit jaar. Mooi weer, dus snel op de fiets en naar de May met de wind in de rug. Onderweg bij de bij den Berg even in de remmen want daar sloot Gerrit aan die, na n tijdje in de lappenmand te hebben gezeten nu nog in de opbouwfase zit en in m’n wiel meeliftte naar t oude Gemeentehuis om er daar alsnog een solorit van te maken, goed te zien dat ie weer op de racefiets zit,  valt niet mee om weer op te starten weet ik uit ervaring. Na de gebruikelijke kletspraat werd er met n clubke van 11 man van de A richting d’n Helkant vertrokken onder leiding van (uiteraard) Flip en Kevin met n lekker tempo. Frans was ook weer terug bij de A en hield zich aan zijn eigen advies wat ik in mijn 1e jaar bij de WTC van hem kreeg; “zuinig rijden!”. Na Zwaluwe en Moerdijk moest ik Twan n paar keer vragen de boel niet kapot te rijden op het industrieterrein van Moerdijk. Willemstad vlogen we ook door en voor ik er erg in had kwamen we bij Heijningen, waar de wind wat minder gunstig stond maar Niels moest de verf op z’n cool gepimpte velgen ff droog rijden en hij gidste ons Fijnaart in. Iedereen deed voor zover ie kon z’n werk op kop en nadat ik volgens Flip n afslag te vroeg nam richting Standaardbuiten draaide’ t pelotonneke de Goudbloemsedijk op en kon ik weer achter onze Twan aan op t bruggetje om in z’n remmen te knijpen; niet iedereen was nog helemaal okselfris zo vroeg in het seizoen en nadat we aan hadden gesloten bij n groep uit Etten-Leur reden we na Zwartenberg de Langeweg op richting den Elsakker waar ditmaal Johanneke de meute op een lint joeg. Via de Compaan rustig uitrijden vanaf Wagenberg naar de May. Iedereen weer moe maar voldaan terug. Neef Eric had ook besloten om met de A mee te rijden, gaf zoals reeds door hem aangekondigd even n Masterclassje Pattexen; en bewees dat sommige families er een genetische aanleg voor hebben J. Na een bakske bij Peter V. op de May terug naar het Faantenland en s middags lekker uit de wind in het zonneke. Het wegseizoen is weer begonnen met zo’n 80 Km op de teller en een lekker tempo; dat belooft nog wat dit jaar!

 

John

Psssssssssst x 5

 

 lek 2017
 

Op zich is een keertje lekrijden op een ritje van een kilometer of 60 niet erg. Maar 5 x is toch wel flink aan de maat zal ik maar zeggen.

En ook vallen voor dat je vertrokken bent, is ook een niet alledaags verschijnsel.
Deze eer kwam Kees Marijnissen toe. Gelukkig zonder veel erg. Nieuwe broek aan en we konden vertrekken.

We vertrokken deze ochtend onder de bezielende leiding van Bakker Peter onder prachtige omstandigheden voor een ritje van een kilometer of 60. 

Ook de dames waren goed vertegenwoordigd met Anneke op een hele mooie Look, Petra, Annemieke en Rachel.

Ook werd er een tempo onderhouden zoals afgesproken dat voor iedereen goed te volgen was.

Het werd vandaag slingeren tussen de Rijense Broek, Alphen, Gilze en Dorst. Maar vandaag was het vooral de pechvogel die met ons meereed. En dat kon ook bijna niet anders omdat er op zaterdag toen wij onderweg naar Zaltbommel waren met een bont gezelschap een zwarte kat de weg overstak. Dat moest een voorteken zijn. En inderdaad, alleen het was een dag later.

Het eerste uur ging alles nog gezwind. Genietend van een lekker zonnetje en lekker buurten op de fiets.
Maar daarna begon het.
Rachel werd het grootste slachtoffer deze ochtend met maar liefst 3 x lek. En naderhand Antoon 
die zich niet wilde laten kennen 2x. Maar bij de laatste keer toen hij en Piet een ander bandje aan het leggen waren, kwam er een struise boerenmeid met een hooivork naar buiten gestormd al roepend dat ze op privé terrein stonden. Ze hadden maar eerst toestemming moeten vragen om haar erf te komen. Piet en Antoon stonden echter aan het begin van haar terrein en niemand had daar last van, dus vanwaar deze toon? Wim R. zei het goed; normen en waarden zijn hier ver te zoeken.
Gelukkig heeft die struise boerenmeid Piet en Antoon niet doorboord zodat we gelukkig verder konden.

Rachel had intussen haar moeder gebeld om haar op te pikken, want de voorraad binnenbandjes was op.
Volgende keer meer geluk Rachel.
Er trokken ondertussen ook nog eens 12 ooievaars over. Het voorjaar hangt in de lucht.
Het zal weer een tof seizoen worden met voor iedereen wat wils aan mooie ritten. Nu hopen dat de pech ons een beetje gespaard blijft dan komt alles goed.

Bakker Peter, bedankt voor het leiden van deze rit met voor sommigen onder ons wat nieuwe weggetjes, en voor anderen een prettig weerzien.

 Met vriendelijke groet De Pakhaas

 

 

 

WTC Made brunchtocht

ontbijttocht 2017
En eindelijk is dan weer zover. De eerste tocht van het jaar met de WTC.
De vooruitzichten zijn goed. Het gaat wel regenen, maar niet tijdens onze tocht.
Wel een fikse hoeveelheid wind. Het mag de pret niet drukken.
Een flinke opkomst valt te melden. Een enthousiaste groep mensen die uitgelaten zijn als koeien die na een lange winter weer de wei in mogen. Gelukkig zijn we iets minder wild en wordt er als vanouds weer prettig scherp opgelet en op tijd gewaarschuwd voor het andere verkeer.
Een hele lange tocht is het echter niet geworden. Het was niet de harde wind die het probleem vormde maar een flink aantal lekke banden viel ons ten deel. Misschien was het wachten op reparatie in de koude straffe wind midden in de polder nog wel het taaiste.
De tocht was daarom iets korter, we werden om 10:45 uur verwacht in Made bij Madame Delicieux. We waren iets te laat, maar dat was geen enkel probleem.
Een heerlijk ontbijt stond voor ons klaar en werd met smaak soldaat gemaakt.
Ik kan niet anders zeggen dat het weer een prettig begin was van het seizoen en dat het leuk was om iedereen weer eens te zien.
Gerard Koops
bruchtocht 3 web