Rondje d ‘Hoeven

IMG_2059

Samen met 6 leden van de Houtse Stappers fietste ik richting de May. Ze gingen voor een wandeltocht van 30 km, en ik voor een rondje d’ Hoeven.

Iets voor 8 uur stond Johnny als enige bij onze verzamelplaats. Al snel kwamen daar Flip, Peter, Ad en Kees bij. Ze waren het samen snel eens om richting Willemstad te fietsen. Zoals gebruikelijk ging ik hen nog een stukje aanduwen. Fietsend door Oud-Drimmelen stonden mijn vaste supporters alweer enthousiast te zwaaien, altijd leuk zo’n opwarmrondje!
Terug op de May, nog ff  buurten bij de collegafietsers van de Wilde Bond, om daarna rond half negen bij onze B groep aan te sluiten.
Zoals het de laatste tijd gebruikelijk is, weer een mooie opkomst! 13 mannen en 3 vrouwen stonden te popelen om met de leider van de dag een Rondje Hoeven te fietsen.
Een klein ommetje door de May om niet tussen de marktkramen te moeten manoeuvreren van Bruisend Made. Over het fietspad naar de rotonde van  Zevenbergschenhoek.
Wimke leidde met coach Frans de dans naar d’n Elsakker. Over de weg met vele gaten (we kunnen ze ook ontwijken, zie je wel). Op weg naar de Leur, daar de polder in, om vervolgens op de Hoevense weg uit te komen.
Deze editie kwamen we niet bij het Strooienhuis uit, een speciaal café waar het bier met kratten tegelijk wordt besteld! Voor ons geen bier deze morgen, het vocht kwam wel van boven vallen. Bijna niemand hoorde ik erover klagen, of hadden daar geen tijd voor!
Via Café “ de Bocht” fietsten we, daar waren ze alles in stelling aan het brengen voor de BWF Koers, waar ook onze Frans enkele jaren geleden nog aan deelnam.
Bij de fietsbrug van Zevenbergen, verliet Anneke de groep, ik hoorde in de fietsgangen te weinig slaap (Concert at Sea) en een pijnlijke rug. Wij zetten ons met vijftienen voort naar Standdaarbuiten, nu gingen we wegen verkennen, waar zelfs ik het bestaan niet van kende! Maar dankzij de kennis van Digi Piet, maakte we een verrassend lusje  op weg  naar de Fendert. We voelden nog steeds een druilerige lucht boven onze hoofden.
Inmiddels waren ook Maurice en Erno via de kortste weg naar Made gefietst; Maurice was
“keikapot”. Kan ook niet anders; de hele zaterdag aan het straten, toen was er al sprake van “keikapot”. Waar de ene kapot zat, voelde de ander zijn of haar benen niet. Zit dat nu in die blauwe pleister op haar been, die Anne-Miek gaat als een speer!
In de polder van Zonzeel ging zoals gewoonlijk de gaskraan nog ff helemaal open. Bij de Zwaluw verzamelden we weer om gezellig de laatste kilometers af te leggen.
Wim, Frans en Piet, bedankt voor deze verrassend mooie tocht.

Groet, Pierre Boulanger.

Geef een reactie