Viaducten met de trimploeg

Het wil nog steeds geen lente worden. Met net geen 6 graden en een windkracht 3 vanuit het noorden voelt het aardig fris. Lange mouwen en beenwarmers bepalen het beeld. Johan Smits heeft er alle vertrouwen in dat het snel warmer wordt en is (volgens mij) als enige in korte fietsbroek. Met z’n zevenen vertrekt de trimploeg voor een tocht van ongeveer 70 km langs, of beter gezegd, over de viaducten rondom Breda.
Petra en Piet vertrekken, met de wind mee, op kop richting Wagenberg. Halverwege Made en Wagenberg heeft een stel zwanen een nest gebouwd. Zo even na half 9 liggen de aanstaande ouders nog lekker te pitten.
Bij Zevenbergsche Hoek gaan we linksaf voor het eerste viaduct, over de Mark richting Prinsenbeek. Na Prinsenbeek gaat het naar het Liesbos, langs het kappelleke op de punt van camping Liesbos. Er volgt een paar keer links-rechts en op nog geen 20 km. van huis zijn we al weer op stukjes Brabant waar ik nog nooit ben geweest; hele mooie stukjes Brabant mag ik wel zeggen.
Even voorbij Effen rijden we een stukje parallel aan de A-16 en nemen het volgende viaduct. Bovenop probeer ik op de verkeersborden te kijken waar we ergens zijn.
Over de A-16 gaan we rechtsaf en daarna nog een keer voor een volgend viaduct over de
A-16 en we rijden richting Rijsbergen. Als we linksaf slaan, ineens weer een herkenningspunt; de Galderse meren. Direct een stevig klimmetje over – alweer – de A-16. Onderaan direct rechts en dat doen we nog 3 keer waardoor we nogmaals hetzelfde viaduct pakken. “OK”, zegt Piet, “deze doen we zo 10 keer!” “…wat!?!?!”.
Even is er verwarring; meent ie dat nou? “Nee hoor, …geintje. Rechtdoor nu”.
Langs de Galderse meren rijden we nu richting Ulvenhout met 2 maal een viaduct over de A-58. In de buurt van Couwelaar rijd ik over een takje die tegen de voor-derailleur slaat. Ineens ligt mijn ketting op het kleinste voorblad. Ik kan schakelen wat ik wil, maar hij gaat niet meer om. “Even stoppen, graag”. Terwijl Johan en ik even kijken of we de boel kunnen fixen, pakt Wim zijn tijd voor een sanitaire stop. Na wat rommelen ligt de ketting weer op het grote blad en we rijden verder. We gaan linksaf richting Bavel. Ik kom hier vaker voor een rondje Slingerdreef, maar ik rij het rondje dan in de andere richting.
Bavel is een heel ander dorp van deze kant uit bezien. Even buiten Bavel worden we ingehaald door een clubje renners. Oude bekenden, er wordt volop gegroet.
Wim heeft zich inmiddels vooraan gemeld en samen met Antoon sluiten ze aan bij de renners. Tegen de wind in, maar kort achter de snelle mannen, gaat het met een gangetje van tegen de 31 richting Dorst. Vervolgens is het de bekende weg terug naar de May; Oosterhout, Teteringen, Den Hout en als laatste het viaduct over de A-59.
De ploeg neemt afscheid en ik rij langs het zwanennest terug naar huis.
Ik maak, op veilige afstand, een foto want moederzwaan stopt met werken aan haar nest als ze me opmerkt en houdt me in de gaten. Als de jongen er straks zijn, wordt de spanning op het fietspad er niet minder om, denk ik zo maar eens.

zwanennest

Rene

Geef een reactie