Tourtje rondom Breda

Op weg naar het Oude Raadhuis dacht ik nog: “Misschien komen we wel weer aan de 28 per uur van vorige week, maar dat was eigenlijk te snel voor die groep en ook wel voor mij”.
Het gerucht ging, dat het bestuur bij de kopmannen de remmen een beetje aanlopend zou gaan afstellen, want alle groepen gaan de laatste tijd steeds sneller.
Tour-Trim leek een echte familie-happening te worden, maar dat werd verijdeld.
Met zachte drang en opmerkingen als “Je kunt het echt wel” werd ik in mijn 3e officiële WTC tocht weggehaald bij de Trim en toegevoegd aan de Tour-Trim.
Zo blijkt maar weer: het enige constante in het leven is verandering.
Op pad voor een rondje Breda van 85 km.
Prachtig weer, lekker koel en deels bewolkt, minimaal windje. Zonder GPX route, want Kees weet overal de weg.
Al snel een ketting die raar deed bij Rachel, maar vakkundig gefixt door Kees.
Oosteind, Dongen, Gilze, Chaam, de Belgische grens net geschampt en terug langs Prinsenbeek en Terheijden.
Was het de eerste kilometers een geroezemoes tussen Melissa en Rachel; dat werd allengs minder toen ze ook vooraan mee deden. Prima gedaan dames; denk maar aan de grote filosoof Pippi Langkous: “Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik denk dat ik het kan”.
En zo is het. Je comfortzone is er om uit te treden.
Kees deed het meeste kopwerk ondanks een luchtweginfectie en gelukkig een negatieve Corona test. Ik heb hem regelmatig horen zeggen dat hij bij de klimmetjes en de sprints niet mee zou doen maar gezien de resultaten twijfel ik nu toch aan mijn gehoor.
Toen hij na een tweede kettingincident (nu bij Melissa, en weer door Kees gerepareerd), een scherpe bocht vol grint (keihard in de ankers en luidruchtig de bocht door) en een colonne tractoren die breder waren dan het fietspad. Als we toch in de laatste 8 kilometer de gemiddelde snelheid op wilde krikken naar 29 in het uur rekende ik snel uit, dat we dan minstens 35  moesten blijven rijden. Bijna gelukt, maar net niet. Wel trots en tevreden, dat we met 28,8 in het uur na ruim 85 km het Oude Raadhuis weer op zagen doemen.
Melissa heeft haar langste tocht ooit gedaan (proficiat!), ik zag mijn snelste tijd van de eerste 40 km met 6 minuten dalen en heb nog nooit sneller gereden.
Tevreden ben ik onder de douche gestapt.
Thanks Rachel (je mag in september met me mee naar Limburg, maar ben bang dat ik je niet bij kan houden), Melissa en Kees.
Ruud Jansen

Geef een reactie