Sporten tot de grens

Deze zondagmorgen was voor velen een grensgeval. Maar gelukkig kwam mijn weersvoorspelling uit (geen garanties voor volgende keer!) en was het droog.
Op de buienradar ook geen buitje te zien.
Anneke ziet bij weer-online wel één druppeltje, die denken blijkbaar dat er nog wat nattigheid kan komen. Dus regenpunten voor de aanwezigen deze morgen.
Voor een vakantierit is er nog een redelijke opkomst. Maar een vierde groep is niet nodig, met drie blijft de groepsgrootte binnen de perken.

Bij de “Sport” zijn we met vijven. Flip, Peter Verhagen, Thijs, Twan en ondergetekende vertrekken als laatste groep in zuidelijke richting. Met een pittige zuid-wester wil ik beschut naar het zuid-westen, maar wel net in Nederland blijven. Flip vertelt me dat je in België mondkapjes moet gaan dragen en vanaf morgen zelfs een boete krijgt als je dat niet doet. Dan moet ik goed opletten, want toen ik dit rondje een tijdje terug met Anneke reed, verdwaalde ik en reden we toch echt in het buitenland. Maar nadien heb ik nog eens op Google Maps gekeken waar het fout gegaan is en dat weet ik nu (denk ik). Ik moet afslaan bij “Klein Maalbergen”! We maken meteen een lekker tempo. Ik rij met Thijs op kop en vraag me af wie sterker fietst dan Thijs,… dat is Thijs na 3 weken hoogtestage.
We houden het allemaal een tijdje vol naast hem maar als de wind vol op kop komt, gaat hij alleen op kop. We rijden via Ulvenhout en dan langs de doorsteek via de Kogelvanger. Zo gaan we de richting Galderse meren en naar Hazeldonk.
De eerste keer vandaag dat we zowat op de grens zitten.
Vanaf daar meer naar het westen en dus nu echt wind tegen. Ik zit zelf ook figuurlijk een beetje op de grens nu en vraag Thijs iets te temperen. Hij is nog steeds niet moe blijkbaar. Pas voorbij Rijsbergen houdt hij zijn benen even stil ten teken dat het onze beurt weer is.  Ik kijk op mijn tellertje: 37 kilometer op kop gebuffeld. Wij gaan nu mee draaien maar met wat kortere aflossingen. We pakken de AA of Weerijs route op. Genoemd naar een riviertje/beek, niet gezien… wel een plotseling overstekend hert, een meter of 10 voor ons. Mooi om te zien, Flip blijkt het volledig gemist te hebben trouwens.
Nu wordt het spannend voor mij, ga ik de fout van vorige keer voorkomen en dus in Nederland blijven? En ja hoor, nu gaat het goed op het moeilijke punt. Helaas weet ik het na een paar kilometer niet zeker en ik blijk toch fout te zitten. Maar ik zie het Oosters paleis van Arjan van Dijk dus als ik daar rechts ga, blijf ik zeker in Nederland en weet ik de weg weer. We rijden richting Achtmaal. Thijs wordt nog bijna getroffen door een overstekende duif, maar ook dat loopt goed af. Bij café Den Thuur oversteken en dan naar Jagersrust en rechtdoor naar Roosendaal, helaas, wegafsluiting, dus rechtsaf. Links weet ik de weg ook maar dan ga je over de grens bij het huis van Jacques Hanegraaf, en dat mag niet van Flip. Dan maar over Schijf, kilometertjes of 5 om, geen probleem, het is lekker weer.
Twan is verrast over alle nieuwe weggetjes die we vandaag aandoen. Klopt, doen we niet zo veel en is een beetje veel draaien en keren voor mijn doen.
Via de Langendijk gaat het naar Zegge en dan Oudenbosch. Nu komen we op bekend terrein. Als we het bruggetje over moeten, komt er van de andere kant net een hele grote groep aan. Wel 40 man. Met een volgwagen waarvan de chauffeur vooral op eigen leden lijkt te letten. Hij snijdt zonder op of om te kijken voor ons het bruggetje op. Als we daarna de groep in willen halen, lijkt hij bewust naar links te sturen. Maar wij willen graag voor de groep op de Bloemendijk zitten dus we geven gas en knallen de groep voorbij. Nu zie ik dat ze in twee groepen rijden, met 25 meter er tussen. Leuk idee om zo de groep te splitsen maar eigenlijk wordt het peloton er alleen maar langer van en schiet je je doel naar mijn mening, voorbij. Nu is de wind vol van achter dus maken we mooi snelheid.
Over de fietsbrug en dan naar Langeweg. Ik ga net onder de 100 kilometer blijven. Dus niet te ver van mijn voorspelling.
Maar Twan stelt plotseling voor om bij den Elsakker koffie met een punt te gaan nuttigen, alvast voor zijn verjaardag van a.s. donderdag. Dat is het om-fietsen waard. Maar niet via de kortste weg, want daar ligt een laag van wel 5 centimeter dik split hoorden we vorige week van de andere groepen. Dat rijdt niet lekker en met dit weer rijdt je ook snel lek dan. Dus rijden we om via Zwarte Molen naar Prinsenbeek. Als we rechtsaf slaan, zie ik op die kortste weg inderdaad een laag steentjes. Wij hebben alleen een uitschietertje daarvan, een handje vol steentjes maar. Helaas heeft Thijs er daarvan eentje op weten te pikken met zijn achterband. Toch lek en even een pitstop. Daarna twee kilometer de volgende stop. Koffie met Appelpunt. We zien Frans Marijnissen voorbij rijden. Die slaat Twan’s uitnodiging van de hand, hij neemt het zekere nog steeds voor het onzekere.
Flip heeft na het hert ook Frans helemaal niet gezien….
We genieten van de traktatie van Twan, er valt een spettertje regen en constateren dat we gelukkig tussen de buien door hebben gereden. Een paar keer stonden de plassen op de weg (ik mocht vanochtend tegen Anneke nog wel zeggen dat spatborden echt overbodig waren vandaag…) maar wij blijven redelijk droog.
De laatste 10 kilometer van de tocht worden met wind vol in de rug vlotjes afgehandeld. Met 110 kilometer op de teller rij ik de May weer in.
Het was weer smullen vandaag.

Ad van Wesel

20200726 Ad

20200726 Sport lek

Geef een reactie