Zonnig afsluitrondje Sport

De laatste tocht van 2020 staat vandaag al weer op het programma.

De dag dat we normaal uiteindelijk eindigen met snert en uitreiking van de opkomstprijzen. Maar dit jaar is alles anders.
Eerst maar eens kijken of onze leider René er überhaupt is vandaag, want de weersvoorspellingen zijn niet best zie ik op de verschillende weer-sites. En ze zijn ook nog eens heel verschillend per site. In de loop der jaren heb ik het meeste vertrouwen in Buienradar. Dus die geloof ik deze morgen maar even. Ondanks westenwind moeten we zo snel mogelijk een stuk naar het oosten zien te komen en dan noord en weer zuid om wind opzij te hebben.
Zoiets:

Buitenradar 11 10 9 05 met route
Ik zet spatbordjes op onze fietsen, pomp de banden niet te hard op om minder snel op een steentje lek te rijden en doe mijn regenjas voor het eerst dit jaar aan. Als Anneke en ik vertrekken, regent het best wel. Bij het Oude Gemeentehuis aangekomen, zie ik toch bijna twintig WTC-ers die staan te schuilen onder de bomen.
Mooiste van deze ochtend is dat Erno er weer bij is na zijn zomer-ongeval.
Ik tel voor de Sport 3 renners en voor de Tour een stuk of 4. Dus ik stel voor om samen te rijden en dan het rondje Uppel – Werkendam omdat het daar beter weer is. Hans van Bragt zegt dat dat niet kan, want hij heeft een route in zijn Garmin staan die de andere kant uit rijdt. Van Maurice gekregen, zegt hij en die weer van Peter Broeders (stuurt Peter die mannen expres de regen in nu hij zelf niet mee kan?). Ik zeg dat ze dat ding niet nodig hebben als ze gewoon met mensen meerijden die de weg daar kennen. Maar blijkbaar kan de knop bij de mannen niet om en zij gaan de geplande route rijden. Anneke durft daarna niet als enige Tourrenner met de Sport mee en gaat alsnog met de Tour mee. Omgekeerd zie ik echt niet zitten, ik houd niet van nattigheid als het te ontwijken is.

Dus vertrekken Thijs, John en ik met drieën in oostelijke richting. Het regent nog grote druppels want bij de oude Rabobank zit Thijs al te mopperen over zijn boordcomputer.
De Polar apparatuur heeft een heel gevoelig touchscreen blijkbaar, zo erg dat elke druppel voelt als een vinger en dus gaat hij steeds uit en dan moet hij hem weer aan moet zetten.
Ik stel voor dat hij hem ruilt met de Garmin van Kees Marijnissen….. die rijdt toch nooit als het regent . We rijden het dorp uit en ik zie zowaar al blauwe lucht in de verte. Al snel begint de zon te schijnen en er is nog maar hier en daar een druppel. Bij Raamsdonksveer vraag ik de mannen om even te stoppen. De regenjas kan uit. Terwijl ik dat doe, moet ik even achterom kijken want de laagstaande zon schijnt in mijn ogen en ik heb geen echte zonnebril op. Met de zon in de rug zie ik een mooie regenboog. Daar regent het flink dus, precies daar waar de anderen heen gereden zijn. Misschien ontdekken ze “De pot met goud” die onder de regenboog schijnt te staan. Wellicht ligt hij naast “Het nat pak” dat ze zeker gaan vinden.
John houdt zijn jackie nog even aan want denkt dat de regen nog terug kan komen. Ik niet, en bovendien is mijn ervaring dat hoe later je hem uit doet, hoe kouder het is. Nu ook wel even fris, maar het zonnetje en de rijwind zorgen dat dat maar even zo is.
Door de polder rijden we naar de Hanksebrug. Bij het opdraaien zien we een groepje net voor ons rijden. Mooie fietsen en flitsende kleding…. dat wekt bij Thijs bepaalde gevoelens op merk ik, die mannen moeten ingehaald worden en dan “er op en er over”. Dat lukt ook en ik kan gelukkig zelf ook mee. In Strava zie ik naderhand als bijvangst van het vernederen van die patsers (vindt Thijs) dat ik een nieuw PR rijd op de Peerenboom. Daardoor krijgt John het blijkbaar toch ook warm en bij Dussen trekt hij zijn jasje ook uit.
Schuin tegen de wind via Almkerk en Uppel naar Sleewijk waar we de dijk op gaan richting Werkendam. Om nog net iets meer kilometers te halen, rijden we door Werkendam en dan over het industrieterrein de Noordwaard Polder in. Thijs en John pakken de langere kopbeurten want die zijn jonger en sterker dan ik. En ze willen natuurlijk ook in dit verslag gemeld worden als “de kleppers van de club” deze zondagmorgen, bij deze.
Uiteindelijk rijden we in Raamsdonksveer vlak langs RVSA / Fluidor waar we zo graag weer hadden willen afsluiten. Richting de May nu, nog een stukje wind tegen, maar John gaat mee tot de rotonde Sluizenweg dus kan ik nog even wegkruipen. We zijn op tijd weer in Made, ik had aan Peter doorgegeven dat de Sport 70-90 km zou rijden (hij maakte daar in de aankondiging 90 van… tja dan durven de anderen niet mee natuurlijk). John komt op ruim 70 kilometer vandaag dus ik vind het goed. Nog even de fietsen afwassen, terwijl ik met het sopje de velgen doe, hoor ik een verdacht gesis en als ik goed kijk zie ik bubbeltjes op mijn achterband, lek. Dat brengen we er goed vanaf, beter thuis lek dan onderweg.
Als hij voor 7 maart 2021 geplakt is, ben ik weer op tijd voor het volgende wegseizoen.
Dat moet lukken.
Hopelijk dan weer een “normaal” jaar.

René van Mook is de glorieuze winnaar van het opkomstklassement 2020. Jammer dat de grote huldiging niet door heeft kunnen gaan. We hebben in Den Haag nog een uitzondering aangevraagd op het 30 binnen en 40 buiten maximum aantal. Maar Rutten en de Jonge vreesden voor de aanzuigende werking van zo’n huldiging. Het is te verwachten als iemand uit Wagenberg zo’n topprestatie levert, heel het dorp uit loopt. Dus dat ging niet door.

Maar we wachten even wat versoepelde maatregelen af zodat we op gepaste wijze René kunnen huldigen. En ook de anderen natuurlijk: Op plaats 2 is Bert Timmermans en op 3 Peter Korse. Heel mooi, allemaal renners die nog nooit op het WTC podium gestaan hebben.
Houdt je app berichten en e-mail in de gaten.
Zo gauw we op een veilige manier kunnen, gaan we iets organiseren.
Het draaiboek ligt al klaar!

Ad van Wesel

Geef een reactie