28 sept. WTC-Made B Kermistocht

Ik was vroeg op vandaag en was  al om kwart over acht bij het oude gemeentehuis. Na wat glas aan de kant geveegd te hebben, nam ik als eerste plaats op het bankje. Made leek nog in diepe rust. Nagenoeg geen bewegingen op de kruising. Mijn vrienden lieten lang op zich wachten, na tien minuten was nog niemand komen opdagen. Terwijl iets bij mij begon te dagen  kwam Kees Verkooijen langs en vertelde me dat het vertrek voor vandaag op 9 uur gepland stond. Kees vertrok alvast, dan zou hij (voor de kiendjes)  op tijd thuis zijn. Ik maar terug naar huis voor een vluggertje koffie en daarna weer terug. En ja hoor nu krioelde het weer van WTC-vrienden. Paul van Dijk bleek al voldoende opgeleid te zijn bij en door de B, want hij durfde nu al met de A mee.(Als het tegengevallen is Paul, ben je gewoon weer welkom hoor). Na vertrek van de A bleven er elf kleppers over en gastrijder Kees Dekker reed ook mee. Enkele vakantiegangers, het zijn vaak dezelfde, waren weer terug in het peloton. Na wat heen- en weergeroep waren bestemming en leider bekend.

1 Willem Adamse

Willem kende de route wel voor rondje BaarleNassau. Nabij Gilze was het Peter Bas. die er ineens tussenuit peerde om even later zijn fiets in de berm gooien voor een sanitaire stop. In het peloton werd al gniffelend over pampers gesproken, maar besluiten zijn niet genomen. Terwijl Peter B. weer terug moest komen, maakte Peter K. even van de gelegenheid gebruik om ook even op kop te kunnen. Enkele kilometers verder  werden we gedwongen om  even rust te nemen, want het gereedschapstasje van Anneke moest opnieuw vastgemaakt worden. Waar we normaal bij het rondje ’t Zaand rechtsaf gaan, staken we linksaf de weg over om v ia een omweg richting Baarle N. te gaan. Inmiddels had iedereen de nieuwe aanwinst van Gerard bewonderd, een bijzondere, prachtige  fiets  met zelfs een zadel van carbon. De kleur wit is geen probleem voor Gerard, want al zijn fietsen zien er steeds smetteloos uit. Willem loodste ons probleemloos naar en door Baarle. Toch weer even stil gestaan, want het taske van Anneke bungelde weer gevaarlijk losjes onder het zadel . Willem merkte nog op dat er bij vrouwen wel vaker wat bungelt, maar dat kan niet voor Anneke van toepassing geweest zijn. Inmiddels  liet de zon zich ook al een tijdje zien, waardoor het wederom  perfect fietsweer was. Er was volop belangstelling  om op kop te gaan. Nagenoeg iedereen was daar een tijd te zien. Bart heeft helmaal de smaak te pakken en moest zelfs gevraagd worden het tempo iets te minderen. Halverwege de Teteringse bossen  begon de sprint naar de brug over het Markkanaal al. Iedereen had zin om zich even uit te sloven. Anton en Peter werden uitgezwaaid en de rest reed richting Mayse kermis. Willem bedankt voor de leiding.

Anton Knipscheer

Geef een reactie